افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
79خواجۀ لقمان بهظاهر خواجهوَش *** در حقیقتْ بنده، لقمانْ خواجهاش در جهانِ باژگونه زین بسیست *** در نظرْشان گوهری کم از خَسیست مر بیابان را مَفازه نام شد *** نام و ننگی عقلشان را دام شد1 یک گُرُه را خود مُعَرِّف جامه است *** در قَبا گویند: «کاو از عامه است» یک گُرُه را ظاهرِ سالوسِ زهد *** نور باید تا بوَد جاسوسِ زهد نور باید پاک از تقلید و غوْل *** تا شناسد مرد را بیفعل و قول2 در روَد در قلبِ او از راهِ عقل *** نقدِ او بیند، نباشد بند نقل بندگانِ خاصِ علّامُ الغیوب *** در جهانِ جانْ جَواسیسُ القلوب در درونِ دل درآید چون خیال *** پیششان مکشوف باشد سرّ حال در تنِ گنجشک چه بْوَد برگ و ساز *** که شود پوشیده آن بر عقلِ باز؟! آنکه واقف گشت بر اسرار هو *** سِرّ مخلوقات چه بْود پیش او؟! آنکه بر افلاک رفتارش بود *** برزمین رفتن چه دشوارش بود؟! در کفِ داوودْ کآهن گشت موم *** موم چه بْود در کفِ او ای ظَلوم؟! ----------
بود لقمانْ بنده شکلی خواجهای *** بندگی بر ظاهرش دیباچهای چون روَد خواجه به جایی ناشناس *** بر غلامِ خویش پوشانَد لباس او بپوشد جامههای آن غلام *** مر غلامِ خویش را سازد امام در پیاش چون بندگان در ره شود *** تا نباید زو کسی آگه شود گوید: «ای بنده تو رو، در صدرْ شین *** من بگیرم کفشْ چون بندهیْ کمین تو درشتی کن، مرا دشنام ده *** مر مرا تو هیچ توقیری منِه ترکِ خدمتْ خدمتِ تو داشتم *** تا به غُربت تخمِ حیلت کاشتم» ----------
- نسخۀ قونیه: نام و رنگی.
- میرزا محمود: تقلید و عول. نسخۀ مونیخ (الف): در فعل و قول.