اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعا‌کردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.

مثنوی معنوی - دفتر دوم

91
  • 🔹 گر نگویم آن زُحلْ اِستاره را***ز‌آتشش سوزد مر آن بیچاره را1
  • 🔹 بس کن ای بیهوده؛ تا ز‌آن آفتاب***آتشی ناید به‌یک‌باره، بِتاب
  • 🔹 از کواکب در سپهرِ بی‌کران***در دمی نی نور مانَد نی نشان
  • 🔹 آنچه بر دارد، بدان مشغول شو***وز دگر گفتارها مَعزول شو
  • 🔹 جنبشِ اختر نیاید جز عقیم***بر ندارد جز که آن لطفِ عَمیم
  • ﴿اُذْکُروا اللَه﴾ شاهِ ما دستور داد***اندر آتش دیدْ ما را، نور داد
  • گفت: «ا‌گر‌چه پاکم از ذکر شما***نیست لایق مر مرا تصویرها
  • لیک هرگز مستِ تصویر و خیال***در‌نیابد ذاتِ ما را بی‌مثال»
  • ذکرِ جسمانه خیالِ ناقص است***وصفِ شاهانه از آن‌ها خالص است
  • شاه را گوید کسی: «جولاه نیست»؟!***این چه مدح است؟! این مگر آگاه نیست؟!
  • مناجات‌کردنِ شَبان با حق تعالیٰ در عهد موسیٰ علیه السّلام

  • دید موسیٰ یک شَبانی را به راه***کاو همی‌گفت: «ای خدا و ای اِلٰه!
  • تو کجایی تا شوَم من چاکرت***چارُقت دوزم، کنم شانه سرت؟!
  • 🔹 ای خدای من، فدایت جانِ من***جمله فرزندان و خان و مانِ من
  • 🔹 تو کجایی تا تو را خدمت کنم***جامه‌ات را دوزم و بَخْیه زنم؟!2
  • جامه‌ات شویَم، شپش‌هایت کُشم***شیرْ پیشَت آورم ای مُحتَشَم
  • 🔹 ور تو را بیماری‌ای آید به پیش***من تو را غم‌خوار باشم همچو خویش
  • دستَکت بوسم، بمالم پایَکت***وقت خواب آید، بِروبم جایَکت
  • 🔹 گر ببینم خانه‌ات را من دوام‌***روغن و شیرت بیارم صبح و شام
  • 🔹 هم پنیر و نان‌های روغنین***خَمرها، چُغرات‌های نازنین
  • 🔹 سازم و آرَم به پیشت صبح و شام***از من آوردن، ز تو خوردنْ تمام
    1.  نسخۀ قاهره (الف): گر بگویم.
    2. اصلاح‌شده براساس نسخه ناسخه. میرخانی: 
      تو کجایی تا سرت شانه کنم*** چارقت را دوزم و بَخْیه زنم؟!