Name: مثنوی معنوی - دفتر سوم- براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

28

زین شکنجه و امتحانْ آن مبتلا *** می‌کند از تو شکایت با خدا:
«کِای خدا، افغان از این گرگِ کُهُن» *** گویدش: «نَک وقت آمد، صبر کُن!
دادِ تو وا خواهم از هر بی‌خبر *** دادْ کِه دْ‌هَد جز خدای دادگر»
او همی‌گوید که: «صبرم شد فَنا *** در فِراقِ روی تو یا رَبَّنا
احمدم، وامانده در دستِ یهود *** صالحم، افتاده در حَبسِ ثمود
ای سعادت‌بخشِ جانِ انبیا *** یا بکُش، یا باز خوانم، یا بیا
با فِراقتْ کافران را تاب نیست *** این فراق اندر خورِ اصحاب نیست
کافران گویند در وقتِ عذاب *** هر یکی: ”یا لَیتَنی کُنتُ تُراب“¹
حال او این است کاو خود ز‌آن سو اَست *** چون بوَد بی‌تو کسی کآنِ تو اَست؟!»
حق همی‌گوید که: «آری ای نَزِه! *** لیک بشْنو، صبر آور، صبرْ بِه
صبح نزدیک است، خامُش، دَم مَزن *** کاندر آمد وقتِ بیرون آمدن
نَک بلاشان می‌رسد، تو کم خروش *** من همی کوشم پی تو، تو مکوش²
🔹 کوششِ من بِه که کوشش‌های تو *** داروی تلخم بِه از حلوای تو»
🔹 هین تحمّل کن، برو خاموش شو *** کمترک جُنبان زبان، رو گوش شو
🔹 حیلَت و مکر و دَغا بازیش دان *** هر‌چه از یارت جدا اندازد آن
شد ز حدّ این، باز‌گرد ای یارِ گُرد *** روستایی خواجه را بینْ خانه بُرد؟³
قصّۀ اهل سَبا یک گوشه نِه *** آن بگو که خواجه چون آمد به دِه؟
بقیۀ قصّۀ رفتنِ خواجه به دعوت روستایی به دِه
روستایی در تملُّق شیوه کرد *** تا که حَزمِ خواجه را کالیوه کرد
از پیام اندر پیامْ او خیره شد *** تا زلالِ حَزمِ خواجه تیره شد
هم از اینجا کودکانش در پسند *** «نَرتَع و نَلعَب» به شادی می‌زدند
----------
1. . در نسخۀ قونیه این بیت با بیت بالا با هم این‌گونه آمده است:
  با فِراقت کافران را نیست تاب *** می‌گُوَد: ”یا لَیتَنی کُنتُ تُراب“.
  سوره النبأ آیه 40؛ «...در آن روز کافر می‌گوید: ای کاش من خاک بودم (و این روز را نمی‌دیدم.)»
2. . در نسخۀ قونیه این بیت با بیت بالا با هم این‌گونه آمده است:
  صبح نزدیک است، خامُش، کم خروش *** من همی کوشم پیِ تو، تو مکوش.
3. . گُرد: دلیر و دلاور.