افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
29همچو یوسف کِش ز تقدیرِ عجب *** «نَرتَع و نَلعَب» ببُرْد از ظِلِّ أب1 آن نه بازی بلکه جانبازیست آن *** حیله و مکر و دَغابازیست آن هرچه از یارت جدا اندازد آن *** مشْنو آن را، کآن زیان دارد، زیان گر بوَد آن سودِ صد در صد، مگیر *** بهرِ زر مگسَل ز گنجور ای فقیر این شِنو که چند یزدانْ زجر کرد *** گفتْ اصحابِ نَبی را گرم و سرد زآنکه بر بانگِ دُهُل در سالِ تنگ *** جمعه را کردند باطلْ بیدرنگ تا: «نباید دیگران ارزان خَرند *** زآن جَلَبْ صرفه ز ما ایشان بَرَند» مانْد پیغمبر به خلوت در نماز *** با دو سه درویشِ ثابت، پُرنیاز گفت: «طَبلِ لَهوِ بازرگانیای *** چونْتان بُبرید از رَبّانیای؟! قد فَضَضتُم نَحوَ فَجٍّ هائِماً *** ثُمَّ خَلَّیتُم نَبیّاً قائِماً2 بهرِ گندمْ تخمِ باطل کاشتید *** وآن رسولِ حق را بُگذاشتید صحبتِ او خیرُ مِن لَهو است و مال *** بین که را بُگذاشتی؟! چشمی بمال خود نشد حرصِ شما را این یقین *** که منم رَزّاقِ خَیرُ الرّازِقین؟!» آن که گندم را ز خود روزی دهد *** کی توکُّلهات را ضایع نهد؟! از پی گندم جدا گشتی از آن *** که فرستادَهست گندم زآسمان دعوتکردن بازْ بَطّان را از آب به صحرا
باز گوید بَطّ را: «کز آبْ خیز *** تا ببینی دشتها را قَند ریز» بَطِّ عاقل گویدش: «ای باز، دور *** آبِ ما را حِصنِ امن است و سرور»3 دیو چون باز آمد: «ای بَطّان، شتاب *** هین به بیرون کم رَوید از حِصنِ آب» باز را گویند: «رو رو، بازگرد *** از سرِ ما دست دار ای پایمرد ما بَری از دعوتت، دعوتْ تو را *** ما نَنوشیم این دمِ تو کافِرا - . سوره یوسف آیه 12؛ «(برادران یوسف به پدرشان یعقوب علیهالسلام گفتند:) او را با ما بفرست تا در سبزهزارها بگردد و بازی کند و البته ما مواظب او هستیم.»
- . نسخۀ قونیه: نَحوَ قَمْحٍ.
سوره الجمعه آیه 9.
بهتحقیق که شما سرگشته به سوی هر وادی و درّهای وارد شدید و پیغمبر را ایستاده (در نماز جمعه) رها کردید. - . اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: کِای یار، دور.