افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
32با گِل اَندایَنده اِسگالیده گِل *** دستکاری میکند پنهان ز دل1 گفت: «ألا یَعلَمْ هَواکَ مَن خَلَق *** أنَّ فی نَجواکَ صِدقاً أمْ مَلَق؟!2 کَیفَ یَغفَلْ عَن ظَعین قد غَدا *** مَن یُعاین أینَ مَثواهُ غَدا؟!3 أینَما قَد هَبَطا أو صَعَدا *** قَد تَوَلّاهُ و أحصیٰ عَدَدا»4 🔹 خُفیه میکردند اسرار از خدا *** آن سگانِ جاهل از جهل و عَمیٰ 🔹 گوش کن اکنون حدیثِ خواجه را *** کاو سوی دِه چون شد و دید آن جزا گوش را اکنون ز غفلت پاک کن *** استماعِ هِجرِ آن غمناک کن 🔹 تا چهها دید از بلا و از عَنا *** در رَهِ دِه چون شد از شهرْ او جدا آن، زکاتی دان که غمگین را دهی *** گوش را چون پیشِ دستانش نهی بشْنوی غمهای رنجورانِ دل *** فاقۀ جانِ شریف از آب و گِل خانۀ پُردود دارد پُرفَنی *** مر ورا بُگشا ز إصغا روزنی گوشِ تو او را چو راهِ دَم شود *** دودِ تلخ از خانۀ او کم شود غمگساری کن تو با ما ای رَویّ *** که بهسوی رَبِّ اَعلیٰ میروی5 این تردّدْ حبس و زندانی بوَد *** کاو بِنَگذارد که جان سویی روَد این بدان سو، وآن بدین سو میکِشد *** هر کسی گوید: «منم راهِ رَشَد» این تردّد عَقْبۀ راهِ حق است *** ای خنُک آن را که پایش مطلق است بیتردّد میرود بر راهِ راست *** ره نمیدانی، بجو گامش کجاست گامِ آهو را بگیر و رو مُعاف *** تا رسی از گامِ آهو تا به ناف زین روش بر اوجِ أنوَر میروی *** ای برادر، گر بر آذر میروی - . گِل اَندایَنده: کسی که گلاندود و گلمالی میکند (خدا). اسگالیده: به مکر اندیشیدهاند.
- . سوره المُلک آیه 13 و 14؛ «و شما سخن خود را پنهان دارید یا فاش بگویید! که بهتحقیق خداوند به نیّات و اسرار درون سینهها آگاه است. آیا آن خدایی که خالق تمام هستی است آگاه نیست وحالآنکه او لطیف (و از اسرار دقیق مطّلع است) و از همه چیز آگاه است.»
آیا آن کسی که تو را آفریده از امیال درونی تو آگاه نیست و نمیداند که در نجوای تو (و درون سینهات) صدق و راستی است یا تملّق و دروغ؟! - . چگونه غافل باشد از کوچکننده (از دنیا به سوی آخرت)، آن (خدایی) که آشکارا منزلگاه فردای او را میبیند.
- . به هر پستی و بلندی که (انسان کوچکننده) قدم بگذارد، خداوند متولّی و عهدهدار آن است و آن را (در علم خویش) به شمارش آورده است (و بر آن احاطه دارد).
- . نسخۀ قونیه: گر بهسوی رَبّ.