افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
55دست بر سینه زدید اندر زمان: *** «شاه را ما فارغ آریم از غَمان»1 🔹 عاقبت زرها تلف شد، کارْ خام *** شد برِ فرعون و برخواندش تمام 🔹 چون شنید، از غصّه رویش شد سیاه *** خوانْد ایشان را ز خشم آن دینتباه گفت ایشان را که: «هین ای خائنان *** من برآویزم شما را بیامان خویش را در مَضحَکه انداختم *** مالها با دشمنان درباختم تا که امشب جمله اسرائیلیان *** دور ماندند از ملاقاتِ زنان مال رفت و آبرو و کارْ خام *** این بوَد یاریّ و اَفعالِ کِرام؟! سالها اِدرار و خَلعت میبَرید *** مملکتها را مسلَّم میخورید2 🔹 از برای آنکه در روزی چنین *** فهم گرد آرید و باشیدم مُعین رایتان این بود و فرهنگ و نجوم؟! *** طبلخوارانید و مَکّارید و شوم من شما را بردَرم، آتش زنم *** بینی و گوش و لبانْتان برکَنم من شما را هیزمِ آتش کنم *** عیشِ رفته بر شما ناخوش کنم» سجده کردند و بگفتند: «ای خَدیو *** گر یکی کَرَّت ز ما چَربید دیو سالها دفعِ بلاها کردهایم *** وهمْ حیران زآنچه ماها کردهایم فوْت شد از ما و حملش شد پدید *** نطفهاش جَست و رَحِم اندر خزید لیک استغفارِ این، روزِ وِلاد *** ما نگه داریم ای شاهِ قُباد روزِ میلادش رَصَد بندیم ما *** تا نگردد فوت و نجْهد این قضا گر نداریم این نگه، ما را بکُش *** ای غلامِ رأی تو افکار و هُش» تا به نُه مَه میشمرد او روز روز *** تا نپَرَّد تیرِ حکمِ خَصمدوز بر قضا هر کاو شبیخون آورَد *** سرنگون آید، سرِ خود را خورَد چون مکان بر لامکان حمله برد *** خونِ خود ریزد، بلاها را خَرَد3 چون زمین با آسمانْ خَصمیّ کُند *** شوره گردد، سر ز مرگی بر زند نقش با نقّاش پنجه میزند *** سَبلتان و ریشِ خود بر میکَند - . نسخۀ قونیه: دست بر سینه زدید اندر ضِمان.
- . اِدرار: مقرّری، مستمرّی، حقوق.
- . این بیت با بیت بالا با هم اینگونه آمده است:
چون مکان بر لامکان حمله بَرد *** سرنگون آید، زخونِ خود خورَد.