Name: مثنوی معنوی - دفتر سوم- براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

57

🔹 در تنور انداز موسیٰ را تو زود *** تا نگه داریمش از هر نار و دود
عصمتِ یا ”نارُ کونی بارِداً“ *** لا تَکونُ النّارْ حَرّاً شارِداً»¹
زن به وحی انداخت او را در شَرَر *** بر تنِ موسیٰ نکرد آتشْ اثر
🔹 پس عوانانْ خانه را جُستند زود *** هیچ طفلی اندر آن خانه نبود
پس عَوانانْ بی‌مرادْ آن سو شدند *** باز غَمّازان کز آن واقف بُدند
با عوانانْ ماجرا برداشتند *** پیشِ فرعون از برای دانگِ چند:
«کِای عَوانان، باز‌گردید آن طرف *** نیکْ نیکو بنْگرید اندر غُرَف»
🔹 باز‌گشتند آن عَوانان جملِگان *** تا بجویند آن پسر را آن زمان
باز وحی آمدن به مادرِ موسیٰ علیه السّلام که: «در آبش افکن!»
باز وحی آمد که: «در آبش فِکن *** روی در امّید دار و مو مکَن
در فِکن در نیلش و کن اِعتِمید *** من تو را با او رسانم روسفید»
🔹 مادرش انداخت اندر رود نیل *** کار را بُگذاشت با نِعمَ الوَکیل
این سخن پایان ندارد، مکرهاش *** جمله می‌پیچید اندر دست و پاش
صد هزاران طفل می‌کشت از بُرون *** موسی اندر صدرِ خانه در درون
از جنون می‌کُشت هر جا بُد جنین *** از حیَل آن کور‌چشمِ دوربین
اژد‌ها بُد مکرِ فرعونِ عَنود *** مکرِ شاهانِ جهان را خورده بود
لیک از آن فرعون‌تر آمد پدید *** هم وِرا، هم مکرِ او را در‌کشید
اژد‌ها بود و عصا شد اژد‌ها *** این بخورْد آن را به توفیقِ خدا
----------
دست شد بالای دست، این تا کجا؟ *** تا به یزدان؛ که إلَیهِ الْمُنتَهیٰ²
کآن یکی دریاست بی‌غوْر و کران *** جمله دریا‌ها چو سیلی پیشِ آن
حیله‌‌ها و چاره‌‌ها گر اژدهاست *** پیشِ إلّا اللٰه آن‌ها جمله لا ست
1. . سوره الأنبیاء آیه 69.
  همان عصمت و پناهِ «ای آتش سرد شو!» (که ابراهیم خلیل را در بر گرفت) او را در بر خواهد گرفت که آتش دیگر گرم و سرکش نخواهد بود.
2. . سوره النجم آیه 42.
  إلَیهِ الْمُنتَهیٰ: نهایت و فرجام هرچیزی به‌سوی اوست.