Name: مثنوی معنوی - دفتر سوم- براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

69

ناامیدانیم، امّیدی رسد *** در شبِ دَیجورْ خورشیدی رسد
از ضَلال آییم در راهِ رَشَد *** راندِگانیم و کَرم ما را کِشد»¹
جواب گفتنِ ساحرِ مرده با فرزندانِ خود
گفتشان در خواب: «کِای اولادِ من *** نیست ممکنْ ظاهرْ این را دَم زدن
فاشْ مطلق گفتنم دستور نیست *** لیک راز از پیشِ چشمم دور نیست
یک نشانی وانمایم با شما *** تا شود پیدا شما را این خَفا
نورِ چشمانم، چو آن جاگَه ‌رَوید *** از مقامِ خوابشان آگه شَوید
آن زمان که خفته باشد آن حکیم *** آن عصا گیرید و بُگذارید بیم
گر بدزدید آن عصاشان، ساحر است *** چارۀ ساحرْ شما را حاضر است
ور بنَتوانید، هانْ آن ایزدی ست *** او رسولِ ذوالجلال و مُهتَدی ست
گر جهانْ فرعون گیرد شرق و غرب *** سرنگون آید ز حقْ درگاهِ حَرب
این نشانِ راست دادم جانِ باب *** بر نویس، اَللٰهُ أعلَمْ بِالصَّواب²
جانِ بابا، چون بخُسبد ساحری *** سحر و مکرش را نباشد رهبری
چون‌که چوپان خُفت، گرگ ایمن شود *** چون‌که خُفت، آن جهدِ او ساکن شود
لیک حیوانی که چوپانش خداست *** گرگ را آنجا امید و رَه کجاست؟!
جادویی که حق کُند، حقّ است و راست *** جادویی خواندن مر آنْ حق را خطاست
جانِ بابا، این نشان قاطع است *** گر بمیرد نیز، حقّش رافِع است»
1. . این دو بیت در نسخۀ قونیه با هم این‌گونه آمده است:
  ناامیدانیم، امّیدی رسید *** راندِگانیم و کَرم ما را رسید.
2. . اَللٰهُ أعلَمْ بِالصَّواب: خداوند به درستی آگاه‌تر است.