Name: مثنوی معنوی - دفتر سوم- براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

76

بادِ قهر است و بَلای شمع‌کُش *** جز که شمعِ حق همی‌باید خَمُش»¹
گفت: «نی، رفتم بر آن کوهِ بلند *** عاصِم است آن کُه مرا از هر گزند»²
«هین مکُن؛ که کوهْ کاه است این زمان *** جز حَبیبِ خویش را ندْهد امان»³
گفت: «من کی پندِ تو بشْنوده‌ام *** که طمع کردی که من زین دوده‌ام؟!
خوش نیامد گفتِ تو هرگز مرا *** من بَریّ‌ام از تو در هر دو سرا»
«هین، مکُن بابا که روزِ ناز نیست *** مر خدا را خویشی و اَنباز نیست
تا کُنون کردیّ و این دَمْ نازُکی‌ست *** اندر این درگاهْ گیرا نازِ کیست؟!
﴿لَمْ یَلِد﴾ ﴿لَمْ یولَد﴾ است او از قِدَم *** نه پدر دارد، نه فرزند و نه عَم⁴
نازِ فرزندان کجا خواهد کشید؟! *** یا ز بابایان کجا خواهد شنید؟!
”نیستم مولود، پیرا، کم بِناز *** نیستم والِد، جَوانا، کم گُراز⁵
نیستم شوهر، نی‌ام من شهوتی *** ناز را بُگذار اینجا، ای سِتی!“
جز خضوع و بندگیّ و اضطرار *** اندر اینحضرت ندارد اعتبار»
گفت: «بابا، سال‌ها این گفته‌ای *** باز می‌گویی، به جهلْ آشفته‌ای؟
چند از این‌ها گفته‌ای با هر کسی *** تا جوابِ سرد بشْنودی بسی؟!
این دمِ سردِ تو در گوشم نرفت *** خاصه اکنون که شدم دانا و زَفت»
گفت: «بابا، چه زیان دارد اگر *** بشنوی یک بار تو پندِ پدر؟!»
همچنین می‌گفت او پندِ لطیف *** همچنین می‌گفت آن، دَفعِ عَنیف
نی پدر از نُصحِ کَنعان سیر شد *** نی دَمی در گوشِ آن اِدبیر شد
اندر این *** گفتن بُدند و موجِ تیزبر سر کَنعان زد و شد ریز ریز
نوح گفت: «ای پادشاهِ بردبار *** مر مرا خرْ مُرد و سیلت بُردْ بار
وعده کردی مر مرا تو بار‌ها *** که: ”بیابد اهلت از طوفانْ ر‌ها“
دل نهادم بر امیدت منْ سلیم *** پس چرا بِرْبود سیل از من گلیم؟»
گفت: «او از اهل و خویشانت نبود *** خود ندیدی تو سفیدی از کبود»⁶
----------
1. . نسخۀ قونیه: جز که شمعِ حق نمی‌پاید، خَمُش.
2. . سوره هود آیه 43.
3. . یا قسطنطیه(ب): جز مَهینِ خویش.
4. . سوره الإخلاص آیه 3؛ «خدا نه می‌زاید و نه زاده شده است.»
5. . گرازیدن: با ناز و تکبّر راه‌رفتن.
6. . سوره هود آیه 46.