
آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
آموزههای ولایت ج 3
24میشود و عقل آنها کامل میگردد.»
مطلبی که در اینجا مطرح است اینکه مگر امام زمان علیه السّلام چه میکند؟ مطلب دوم اینکه آیا این مطلب در زمان غیر از ظهورِ آن حضرت امکانپذیر نیست و حتماً باید امام زمان ظهور کند؟ یعنی اجرای عدالت نیاز به ظهور ظاهری آن حضرت دارد یا اینکه در غیر از زمان خود ظهور هم برای افراد ممکن و میسّر است؟ و به عبارت دیگر، آیا ما باید فقط منتظر ظهور حضرت باشیم و نمیتوانیم هیچ کار و عملی انجام بدهیم و باید چشم به ظهور آن حضرت بدوزیم، یا اینکه مطلب به صورت دیگری است؟
نقد مؤلّف به تعیینکنندگان زمان ظهور
یک روز من بهاتفاق بعضی از رفقا و دوستان خودمان خدمت یکی از بزرگان رسیدیم. آن شخص در تمام مدتِ این مجالست و صحبت ـ که حدود یک ساعت و نیم طول کشید ـ دائماً از ظهور و زمان ظهور و آثار و علائم ظهور و اینکه «فلان کس خواب دیده در این تاریخ امام زمان ظهور میکند! فلان کس در مکاشفه دیده که حضرت یک عددی را برای او ترسیم کردهاند!» صحبت میکرد و میگفت:
من خودم در فلان سنین، وقتی در یکی از شهرها بودم، با بعضی از محاسبات و کارهایی که کردم بهدست آوردم که حضرت در سال ١٤١٦ هجری قمری (یعنی همین سه سال پیش) ظهور میکند!
البته آن موقعی که ما خدمت ایشان رسیدیم، شاید حدود هفت یا هشت سال پیش بود و تمام این مدت به همین حرفها گذشت. من از ایشان یک سؤال کردم و گفتم:
در اینجا چند مسئله مطرح است:
مطلب اول اینکه این مطالبی که شما نسبت به ظهور حضرت میفرمایید: «در این سال ظهور میکند! فلان کس خواب دیده است! فلان کس مکاشفه کرده است!» و امثالذلک، یا درست است یا غلط؛ اگر این مسائل غلط است، چرا شما اینها را برای مردم مطرح میکنید و مردم را به اشتباه میاندازید؟! چون احتمال غلط بودن و باطل بودن میرود.
چطور اینکه دیدید باطل بود! یعنی ایشان به ما گفتند «سال ١٤١٦» و الآن ما
