اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

عنوان بصری جلد 8

شرح و تفسیر فقره «و جملة اشتغاله فیما أمره تعالي به و نهاه عنه»

0
جلد ها

جلد هشتم از مجموعۀ «عنوان بصری» مشتمل بر بیانات حضرت آیت‌الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» است که در آن به شرح و تفسیر فقره «و جملة اشتغاله فیما أمره تعالي به و نهاه عنه» می‌پردازند. مجلد هشتم از این مجموعه، با موضوع تبیین «تشریع و تکوین» به ارباب نظر و صاحبان بصیرت ارائه و تقدیم می‌گردد.

سرای جاوید

عنوان بصری جلد 8

120
  • چیست؟ گتره که نیست! همین‌طوری که خدا نگفته: «آقا، به زن نامحرم نگاه نکن!» حالا مقصود از نگاه نکردن این نیست که انسان به بدن نامحرم نگاه کند؛ حتّی به همین صورت ظاهری هم که از نقطه‌نظر حجاب اسلامی پوشیده است، به این هم نباید نگاه کند، چون اثر سوء دارد و اثر خودش را می‌گذارد!

  • انکشاف عوالم و روشن شدن مطالب با تبعیّت عملی از رسول خدا

  •  رسول خدا نشسته بودند، یکی از اصحاب که یک جوانی بود آمد از آن حضرت سؤال کرد، گفت:

  • یا رسول‌اللَه، چرا مسئله به این کیفیّت است، چرا قضیّه به این نوع است: ما در کنار شما نشسته‌ایم، مطالب شما را می‌شنویم، خود را بین زمین و بین آسمان احساس می‌کنیم، روح خود را معلّق می‌بینیم، با گفتار شما حالت نشئۀ روحانی و حالت مستیِ روحانی برای ما پیدا می‌شود، از همۀ تعلّقات دنیا ما کنار می‌رویم، در آن حالت فقط به آن جنبۀ روحانی توجّه داریم، با فردی که آمده تفاوت داریم، وجود خود را و حقیقت خود را غیر از آنچه که اوّل بود می‌یابیم؛ امّا همین‌که از پیش شما خارج می‌شویم، چشممان به یک زن که می‌افتد، تمام آن حالاتی که پیش شما داریم از دست می‌دهیم؟! همه را از دست می دهیم!

  •  حضرت چه فرمودند؟

  • لَو بَقیتُم عَلیٰ هذه الحال لَرَأیتُم ما أریٰ و لَسَمِعتُم ما أسمَعُ!1 «اگر بر آن حالتی

    1. ← ترجمه: «آن کس که چشمش را آزاد و رها گذارد، فکر (و قلب) خود را خسته سازد؛ هر کس که نگاهش پی در پی شود، حسرتش دائم گردد.» (محقّق)
      غرر الحکم، ص ٦٦٣:
      «[قالَ أمیرُالمؤمنینَ علیه السّلام]: ”مَن غَضَّ طَرفَه أراحَ قَلبُه؛ مَن أطلَقَ طَرفَه جَلَبَ حَتفَه؛ مَن غَضَّ طَرفَه قَلَّ أسفه و أمِنَ تَلفه.“»
      ترجمه: «هر کس چشم خویش را فرو بندد، قلب خود را راحتی و آسایش دهد؛ هر کس چشمش را رها گذارد، موجب هلاک خویش گردد؛ هر کس چشم را فرو ‌بندد، پشیمانی‌اش کم و از تباهی ایمن گردد.» (محقّق)
      مأخوذ از: الکافی، ج ٢، ص ٤٢٣ و ٤٢٤؛ مسند أحمد، ج ٥، ص ٢٦٦؛ صریح السّنّة، ص ٢٩؛ کنز العمّال، ج ١٥، ص ٦٤٣؛ المیزان، ج ٥، ص ٢٧٠؛ بحار الأنوار، ج ٦٧، ص ١٦١.