عنوان بصری جلد 8

بودند که عمرهای طولانی داشتند،¹ راجع به حضرت سلمان فارسی تا سیصد سال هم در کتب نقل شده که ایشان عمرش بوده است؛ حدّ أقل عمری که برای ایشان نوشته‌اند حدود دویست سال بوده که در همان اواخر عمر خدمت رسول خدا رسید و به شَرف اسلام مشرّف شد و رسید به آن مراتبی که باید برسد.²

 هر شخصی یک سهمیه‌ای دارد و این سهمیه در اختیار انسان نیست، مقرّر شده و طبق آن سهمیه می‌رود. خدای متعال نسبت به این سهمیه، در کم و زیادش با ما کاری ندارد، یعنی حسابی که از ما می‌رسد براساس کم و زیاد نیست؛ زیرا حیات و زندگی به‌نحو عادی در اختیار انسان نیست، مواجهۀ با امراض و بیماری‌ها در اختیار انسان نیست و انسان در کم و زیاد شدن آن سهمیه مسئولیّت ندارد. بله، نسبت به آن مقداری که برای او قرار داده شده، مسئولیّت دارد؛ یعنی امروز که روز پنجم ربیع‌الثّانی و روز جمعه است، برای امروز خدای متعال این سهمیه را برای ما قرار داده است که امروز را چگونه صرف می‌کنی؟ به فردایت کاری ندارم و راجع به دیروز هم پرونده‌اش جدا است. امروزِ روز جمعۀ پنجم ربیع‌الثّانی را چگونه می‌گذرانی؟ این مسئله است، این را ما باید دقّت کنیم!

سرمایۀ وجودی انسان و اهمّیت مراقبت از آن

 و چنانچه نسبت به آن سهمیۀ آن وقت، مراقبت داشته باشیم، مراقبه کنیم، محاسبه داشته باشیم ـ همان‌طوری‌که بزرگان توصیه داشتند ـ و وقت خود را به بطالت نگذرانیم، با أعمال و رفتار پوچ و بی‌معنا روز را به شب و شب را به روز نیاوریم، اگر آن‌طورکه بزرگانِ راه و اولیای طریق مطلب را از نظر مراقبه بیان کرده‌اند، ما انجام بدهیم، در قبال سهمیۀ همین امروز رو سفید خواهیم بود؛ فقط همین امروز! فردا برای خود حصّۀ دیگری دارد و حساب و کتاب دیگری دارد!

 لذا هر سهمیۀ از وجود برای انسان دیگر قابل بازگشت نیست؛ گرچه ممکن