عنوان بصری جلد 8

لَولا أن أشُقَّ عَلیٰ اُمَّتی لأمَرتُهم بالسِّواک [معَ کُلِّ صَلاةٍ]؛¹ «اگر این‌طور سخت نبود بر امّت من که گاهی اوقات تساهل کنند و مسامحه کنند، من اینها را بر مسواک کردن [با هر نماز] امر می‌کردم!»

خب گاهی اوقات انسان تنبلی‌اش می‌آید یا فرض کنید حال ندارد یا در یک وضعیّتی است که نمی‌تواند بلند بشود و خسته است. امّا مسواک نزدن مشخّص است، برای این است که یک امراضی را به‌وجود می‌آورد، پیوره² به‌وجود می‌آورد، هزار تا ناراحتی به‌وجود می‌آورد، کرم خوردگی دندان به‌وجود می‌آورد و ناراحتی‌هایی که مربوط به سوء هاضمه می‌شود، اینها به‌واسطۀ مسواک نزدن به‌وجود می‌آید.

 خب این را انسان می‌داند، حالا پیامبر هم می‌آید و روی این قضیّه تأکید می‌کند؛ امّا رسول خدا می‌آید همین مسواک‌زدن را از بُعد معنوی نگاه می‌کند: «اگر مسواک نزنی، شیطان همراه تو به خواب خواهد رفت!» این را هم ما می‌فهمیم؟! آیا این را هم ما تشخیص می‌دهیم؟! کسی که مسواک نزند، ملائکه همراه او نمی‌خوابند، شیطان همراه او می‌خوابد، اجنّه همراه او می‌خوابند!

نگاه و توجّه اولیای دین به بُعد معنوی و ملکوتی اعمال

 اینها برای چیست؟ اینها به‌خاطر این است که آن بُعد معنوی و صورت مثالی و ملکوتی قضیّه بر ما مخفی است. ما می‌گوییم: بسیار خوب، حالا مسواک نزدیم، ما که دندان‌هایمان تمیز است؛ امّا اینکه الآن در این وضعیّت که این ارتباطِ بین غذای باقی‌مانده از نقطه‌نظر جلب شیاطین و جلب نفوسِ خبیثه و اجنّه به انسان و ارتباط آنها با انسان و کیفیّت تأثیرگذاریشان بر انسان و این اثرات منفی که ممکن است بر خواب بگذارد، بر آن نفس بگذارد، این برای چیست؟ این برای آن مسائلی است که باید دیگری بیاید بیان کند؛ آن کسی که دارد می‌بیند این شخص که الآن دارد می‌خوابد، شیطان با او خوابیده است. این شخص که الآن در اینجا دارد می‌رود این قِسم است.