عنوان بصری جلد 8

برای حال خودش، تفأل به قرآن این آیۀ ﴿جَبَّارٍ عَنِيدٖ﴾¹ آمد که ما خلاصه افرادی را که جبّار و عَنید هستند، مُعاند هستند و مُغرض هستند به سخت‌ترین عذاب خود مبتلا می‌کنیم. آمد قرآن را گذاشت کنار دیوار و اشعاری دارد که:

تیر و کمان حاضر کرد و این قرآن را آماج تیرهای خودش قرار داد و تمام صفحات قرآن را تکّه‌تکّه کرد. گفت: «به من می‌گویی جَبّٰارٌ عَنیدٍ؟! هان، منم! اگر روز قیامت آمدی به خدا بگو که ولید مرا تکّه‌تکّه و پاره کرد.»² و این شخص رفت در بالای خانۀ خدا و در بالای کعبه بساط شراب پهن کرد.³ ایشان از افرادی هستند که رسول خدا به مسلمین بشارت داده است به وجود و تشریف‌فرماییِ چنین وجودِ شریف! و از افرادی هستند که اسلام به وجود اینها منیع است و عزیز است! التفات کردید؟! این‌طور افراد، ائمّۀ اهل‌سنّتِ ما هستند! به‌جای دو رکعت سه رکعت می‌خواند و می‌گوید: نه، اشکال ندارد؛ حالا بالأخره حال خوشی داریم، اتّصالمان قوی‌تر شده، یک چند تا جرعه هم خورده‌ایم و یک چند تا هم می‌خوانیم، حال خوشی پیدا کرده‌ایم.

دیدگاه ناصحیح نسبت به انجام عبادات

 نه، این نمی‌شود! عبادت باید عبادتی باشد که خداوند آن عبادت را برای انسان قرار داده است؛ تکالیفی که آن روح تکامل را در انسان زنده می‌کند و تربیت می‌کند!