
عنوان بصری جلد 8
شرح و تفسیر فقره «و جملة اشتغاله فیما أمره تعالي به و نهاه عنه»
جلد هشتم از مجموعۀ «عنوان بصری» مشتمل بر بیانات حضرت آیتالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» است که در آن به شرح و تفسیر فقره «و جملة اشتغاله فیما أمره تعالي به و نهاه عنه» میپردازند. مجلد هشتم از این مجموعه، با موضوع تبیین «تشریع و تکوین» به ارباب نظر و صاحبان بصیرت ارائه و تقدیم میگردد.
عنوان بصری جلد 8
411
امّا نهاینکه بهجز خدمت خلق نیست! تا شخصی در مقام عبادت و در مقام انجام تکلیف به تهذیب نرسد که نمیتواند خدمتِ به خلق بکند. ما آمدهایم بدون اینکه به جنبۀ تهذیب خود توجّه کنیم، خدمتِ به خلق را وسیلۀ برای فرار از طریق و مشی در راه و تکلیف قرار دادهایم: «آقا، به خلق خدمت کنید، نماز خواندن چه فایدهای
- . ← و ما مِن مؤمِنٍ یَمشی لِأخیهِ فی حاجَةٍ إلّا کَتَبَ اللَهُ لَه بِکُلِّ خُطوَةٍ حَسَنَةً و حَطَّ عَنهُ بِها سَیِّئَةً و رَفَعَ لَه بِها دَرَجَةً و زیدَ بَعدَ ذلکَ عَشَرَ حَسَناتٍ و شُفِّعَ فی عَشَرِ حاجاتٍ؛
و ما مِن مؤمِنٍ یَدعو لِأخیهِ بِظَهرِ الغَیبِ إلّا وَکَّلَ اللَهُ بِه مَلَکًا یقولُ: و لَکَ مِثلُ ذلکَ!
و ما مِن مؤمِنٍ یُفَرِّجُ عَن أخیهِ کُربَةً إلّا فَرَّجَ اللَهُ عنهُ کُربَةً مِن کُرَبِ الآخِرَةِ؛
و ما مِن مؤمِنٍ یُعینُ مؤمِنًا مظلومًا إلّا کان لَه أفضَلَ مِن صیامِ شَهرٍ و اعتِکَافِهِ فی المسجدِ الحرامِ؛
و ما مِن مؤمِنٍ یَنصُرُ أخاهُ و هوَ یَقدِرُ علیٰ نُصرَتِهِ إلّا نَصَرَهُ اللَهُ فی الدُّنیا و الآخرةِ.“»
ترجمه: «امام صادق علیه السّلام فرمود: ”هیچ مؤمنی نیست که دو مؤمن را به خانۀ خود ببرد و بهقدر سیری ایشان را اطعام نماید مگر آنکه عملش بهتر از آزاد کردن یک بنده باشد؛
و مؤمنی نیست که برای رضای پروردگار به مؤمنی قرض بدهد مگر آنکه خداوند پاداش آن را همچون صدقه بهحساب آورَد؛
و هیچ مؤمنی برای برآوردن حاجت برادرش قدمی برنمیدارد مگر آنکه خداوند به إزای هر قدمش یک حسنه برای او مینویسد و یک گناه از او میریزد و یک درجه او را بالا میبرد و باز هم ده حسنه برای او میافزاید و شفاعت (و واسطهگری) او را در ده حاجت میپذیرد؛
و مؤمنی نیست که برای برادرش در خلوت دعایی کند مگر آنکه خداوند فرشتهای برای او میگمارد که (برای او دعا میکند و) میگوید: مانند آن نیز برای تو باشد!
و مؤمنی نیست که گرفتاری مؤمنی را برطرف کند مگر آنکه خداوند سختی و گرفتاریای از گرفتاریهای آخرت را از او برطرف سازد؛
و مؤمنی نیست که به مؤمن ستمدیدهای کمک کند مگر آنکه برای او از روزۀ یک ماه با اعتکاف در مسجدالحرام بهتر باشد؛
و مؤمنی نیست که آنگاه که بتواند، برادرش را یاری برساند مگر آنکه خداوند در دنیا و آخرت او را یاری بنماید.“» (محقّق)
همچنین رجوع شود به مستدرک الوسائل، ج ١٢، ص ٣٨٨ ـ ٣٩١.
- . ← و ما مِن مؤمِنٍ یَمشی لِأخیهِ فی حاجَةٍ إلّا کَتَبَ اللَهُ لَه بِکُلِّ خُطوَةٍ حَسَنَةً و حَطَّ عَنهُ بِها سَیِّئَةً و رَفَعَ لَه بِها دَرَجَةً و زیدَ بَعدَ ذلکَ عَشَرَ حَسَناتٍ و شُفِّعَ فی عَشَرِ حاجاتٍ؛
