عنوان بصری جلد 8

 این‌طور نیست که هر کسی بگوید: ما در مقام خدمت به خلق هستیم! نفْسی که هنوز به مرتبۀ تهذیب نرسیده است، این نفس نمی‌تواند به مردم خدمت کند؛ آن‌هم در یک‌هم‌چنین وضعیّتی! آن نفس نمی‌تواند خود را در مقام ولایت و در مقام استیلاء بر نفوس و حکم راندن بر نفوس قرار بدهد، بدون اینکه تأیید و بدون اینکه إشرافی را از ناحیۀ امام علیه السّلام احساس کند!

 محمّد بن اسماعیل بن بزیع یکی از افرادی بود که به دستور امام ابوالحسن علیّ بن موسی‌الرّضا در دستگاه خلفاء بنی‌عبّاس وارد شده بود و تعابیری را که امام رضا علیه السّلام برای او ذکر می‌کنند، واقعاً تعابیر بسیار جالبی است که من حیف دیدم این روایتی را که از امام علیه السّلام سراغ داشتم و اتّفاقاً دیشب رفتم و مأخذ آن را هم پیدا کردم برای رفقا نخوانم:

 در رجال نجاشی از امام رضا علیه السّلام این روایت را نقل می‌کند:

إنّ لِلّه فی أبوابِ ظُلمَته مَن نَوَّرَ اللَهُ بِه البُرهانَ؛ «خداوند متعال در موقعیّت‌های ظلمانی و در ظروفی که ظروف ظلمت و جور و عدوان است، کسانی را دارد که به‌واسطۀ آنها برهان و راه خود را برای مردم روشن می‌کند.»

و مَکَّنَ لَه فی البِلادِ؛ «و برای این شخص تمکین و استقرار در بلاد فراهم می‌کند.»

فیَدفَعُ بهِم عَن أولیائِه و یُصلِحُ بهِم اُمورَ المُسلِمینَ؛ «به‌واسطۀ اینها از اولیای خود دفع بلا می‌کند و امور مسلمین را به‌واسطۀ اینها اصلاح می‌کند.»

لأنّهُم مَلجَأُ المُؤمنینَ مِن الضّررِ و إلیهِم مَرجَعُ ذَوِی الحاجَةِ مِن شیعَتِنا؛ «زیرا این‌گونه افراد ملجأ و پناه مؤمنین هستند از ضررهایی که ممکن است این حکّام بر آنها جاری کنند، و مرجع افراد محتاج و نیازمند از شیعیان ما می‌باشند.»

بهِم یُؤمِنُ اللَهُ رَوعَةَ المُؤمنینَ فی دارِ الظُّلمِ؛ «خداوند ترس و نگرانی مؤمنین را به‌واسطۀ اینها جبران می‌کند.»

اولئکَ المُؤمنونَ حقًّا؛ «اینها افرادی هستند که واقعاً مؤمن هستند.»

اولئکَ مَنارُ اللَه فی أرضِه؛ «اینها منار خداوند در زمین و محلّ نور افشانی خداوند در زمین هستند.»