عنوان بصری جلد 8

نمی‌خواستند از امیرالمؤمنین در کوفه جدا بشوند. شما خیال می‌کنید مالک بن اشتر برای رفتن به مصر جان می‌داد؟! آرزوی رفتن به مصر و حکومت مصر را داشت؟! چه حکومتی؟ آن حکومتی که بر آن اساس، عمرو عاص آمد با معاویه آن جریان صفّین را به راه انداخت و شرط کرد اگر ما بر علی پیروز شدیم حکومت مصر از آنِ من است.¹ ببینید چقدر فرق است! یکی یک لحظه نمی‌خواهد از مولای خودش جدا بشود و بودنِ پیش مولای خود را بر حکومتِ زمین ترجیح می‌دهد؛ یکی می‌آید برای رسیدنِ به این حکومت، با خلیفۀ بر حق و وصیّ رسول خدا جنگ به راه می‌اندازد و ده‌ها نفر را به کشتن می‌دهد! چطور؟ ما از کدام‌یک از این دو هستیم؟ مبادا یک وقت خودمان را گول بزنیم!

 آن علیّ بن یقطین بند بندِ وجودش راضی نبود که در دستگاه هارون و خلفاء بنی‌عبّاس باشد!² آن‌وقت می‌آیند می‌گویند: «نه، برای خدمت به خلق است و برای إحیای حق است و برای از بین بردن ظلم است و برای چه هست و برای چه هست!» [درصورتی‌که] امام علیه السّلام او را معرّفی می‌کرد. روایت دیگری که در اینجا هست مؤیّد این مطلب است.³ مرحوم آقا می‌فرمایند:

پیروی از هوای نفس با چهره و مستمسک الهی

این افراد می‌آیند و آن هوای نفس را که به‌دنبال رسیدن به منافع دنیوی است با چهرۀ الهی و دلیل و مستمسک الهی پیگیری می‌کنند و جامۀ عمل می‌پوشند.

 لذا اگر به آنها بگوییم: «آقا، مگر شما برای امام زمان نمی‌خواهید کار کنید؟ مگر برای خدا نمی‌خواهید کار کنید؟ بفرمایید در منزلتان بنشینید، امام بیشتر راحت است!» [می‌گویند]: «نه، نمی‌شود آقا! مگر می‌شود؟! ما می‌خواهیم خدمت به خلق کنیم!» این خدمت به خلق مگر برای خاطر خدا نیست؟ خب برو در خانه‌ات بنشین! حضرت می‌گوید: «برو بنشین!» امّا نمی‌تواند، حتماً باید یک کاری انجام بدهد، حتماً