عنوان بصری جلد 8

وضعیّت! اینها خود را قابل نمی‌دیدند برای اینکه تصدّی کنند.

 اتّفاقاً ایشان در همان‌جا نوشته‌اند:

بعد از مرحوم میرزای شیرازی بهترین شاگرد ایشان یا در ردیف بهترین شاگردان ایشان مرحوم سیّد محمّد فشارکی اصفهانی بودند که شاگرد بسیار مبرّز مرحوم میرزای شیرازی بودند. (ببینید اینها چقدر واقعاً دارای عدالت بودند و چقدر دنبال حق بودند و از هویٰ گذشته بودند!) بعد از مرحوم میرزای شیرازی مرجعیّت به میرزا محمّدتقی شیرازی می‌رسد که به او می‌گویند: میرزای کوچک.

مرحوم آیةاللَه زاده، آیةاللَه سیّد عبّاس اصفهانی که پسر مرحوم سیّد محمّد بود نقل می‌کند:

پدرم مرا فرستاد پیش میرزا محمّدتقی شیرازی ـ که هر دو با هم هم‌بحث بودند ـ و به ایشان پیغام داد: «خانوادۀ من می‌خواهند تقلید کنند. آیا شما خودتان را أعلم می‌دانید تا اینکه از شما تقلید کنند یا من را أعلم می‌دانید؟ کدام‌یک از اینها است؟» ما آمدیم پیش میرزا محمّدتقی شیرازی. ایشان گفت: «من نمی‌دانم من أعلم هستم یا شما!»

 او هم مثلاً می‌خواست یک قدری جواب ندهد و خلاصه مسئله را به عهده نگیرد. حالا برای چه؟ بگو: «اگر می‌خواهند تقلید کنند، بکنند! شما می‌خواهی از من تأیید بگیری؟ نه، ما زیر بار این تأیید نمی‌رویم!» خلاصه گفتند: «من نمی‌دانم.»

 مرحوم سیّد محمّد دوباره فرستادند که:

شما میزان أعلمیّت را چه می‌دانید؟ اگر اعلمیّت در حدّت و در دقّتِ نظر و در جودتِ فکر است که شما أعلم هستید؛ اگر در فهم متعارف عرفی است من أعلم هستم.

 دوباره مرحوم میرزا تقی می‌گوید:

من هم همین را نمی‌دانم که أعلمیّت به کدام‌یک از این دو تا می‌گویند.

 اینجا مرحوم سیّد محمّد به ایشان پیغام می‌دهد:

سابقاً من شما را أعلم از خودم می‌دانستم، ولی الآن به‌واسطۀ بحث‌ها و درس‌هایی که دارم، شک در من پیدا شده که من بر شما أعلم هستم یا نه.