آموزه‌های معرفت ج 4

مطالب گذشته، خیال می‌کنم دیگر رفقا مطلب را به‌دست آورده باشند. خدا اصلاً دوست دارد که بندۀ مؤمن او از او بخواهد! حالا این دیگر إن‌شاءاللَه برای جلسۀ دیگر.

نحوۀ جهت‌گیری و محوریّت قلب و نیّت انسان در دعا

 باید ما در عینِ دعایی که از او می‌خواهیم، آن محوریّت نیّت و محوریّت قلب و محوریّت فکر را بر اختیار او قرار بدهیم: «خدایا، ما این را می‌خواهیم؛ ولی تو به مصلحت ما از ما آگاه‌تری! خدایا، ما این را می‌خواهیم؛ ولی تو بهتر از ما می‌دانی چیست! خدایا، ما این را می‌خواهیم؛ ولی تو به مَآل ما بیشتر واردی! خدایا، ما این را می‌خواهیم؛ امّا تو اختیارت بر اختیار ما ترجیح دارد!» این محوریّت را هیچ‌وقت از دست ندهیم.

 إن‌شاءاللَه امیدواریم که خداوند ما را نسبت به مبانی حقّۀ خودش و آنچه را که از اهل‌بیت به ما رسیده است در توجّه به او و خواستِ به او و نیّاتی که نسبت به مسائل داریم، بیش‌ازپیش آگاه کند! و ما را راضی گرداند به آنچه که برای ما تقدیر و اختیار می‌کند! و همان اختیار و تقدیر خود را در ما با شیرینی و شادکامی و خوشی تحقّق ببخشد!

اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آلِ‌محمّدٍ