آموزه‌های معرفت ج 4

چهل نفر یا بیشتر از ائمّۀ جماعات در این منزل حضور داشتند. مرحوم آقا بودند، اخوی ایشان بودند، ما بودیم و... . یک شخص سیّد که اخیراً از دنیا رفته است هم در آن مجلس حضور داشت و این سؤال را مطرح کرد:

در فلان جا بودیم، این سؤال مطرح شد که آیۀ شریفۀ قرآن که می‌فرماید: ﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصّٰلِحٰتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجۡرَ مَنۡ أَحۡسَنَ عَمَلًا﴾¹ شامل یهود و نصاریٰ هم می‌شود؟

«هر کسی که عمل صالح و عمل خوب و پسندیده انجام بدهد [ما مزد او را ضایع نخواهیم کرد]!»

خب این افرادی که الآن دارند اختراع می‌کنند، اکتشاف می‌کنند، به بشریّت خدمت می‌کنند مثل ادیسون که با کشف نیروی برق و الکتریسیته چه انقلابی در زندگی مردم به‌وجود آورد و یا آن کسی که تلفن را اختراع کرد، یا میکروب را پاستور کشف کرد و امثال‌ذلک از سایر اختراعات، این کمک‌هایی که به بشریّت می‌کنند و کردند، همۀ اینها عمل صالح و عمل صحیح است، عمل غلط که نیست، پس باید اینها داخل در بهشت بشوند ولو اینکه یهود هستند؛ چون آیه عمومیّت دارد: ﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ﴾؛ «هر کسی، هر که می‌خواهد باشد!» پس آن کسانی که امروز برای رفاه حال بشریّت اختراع و اکتشاف می‌کنند [هم شامل آیه هستند].

چرا ائمّه علیهم السّلام اختراعات امروزه را در زمان خودشان انجام ندادند؟

 یک وقت جایی بودیم که شخصی از مرحوم آقا سؤالی کرد:

آقا، این اختراعاتی که الآن ما داریم می‌بینیم و موجب رفاه حال انسان و بهبود زندگی است، مثل کشف برق و اختراع تلفن و وسایل نقلیه و این کیفیّت ارتباطات و امثال‌ذلک، چرا ما اینها را در زمان ائمّه ـ با اینکه ائمّه إشراف کلّی به همۀ علوم و به همۀ مسائل داشتند ـ نمی‌بینیم و ائمّه نسبت به این مسائل