آموزه‌های معرفت ج 4

کاری نکردند و این علوم و فنون را به اصحابشان یاد ندادند؟!

 فرض کنید که به‌جای شمشیر، موشک‌های نُه متری یاد بدهند که درست کنید و بزنید، یا چرا در آن‌موقع به‌جای جوشانده ـ که صحبتش خدمت رفقا شد و عرض کردم که ما یک وقت به این جوشانده مبتلا بودیم ـ از آن داروهایی که امروزه اختراع و کشف شده است، وجود نداشت؟!

 نقل می‌کنند که بعضی از این لابراتوارهای داروسازی فوق مدرن در آمریکا یا در اروپا که متخصّصین و افراد و پروفسورهایی در آنجا کار می‌کنند و بهترین داروها را کشف می‌کنند، یک شهر کارکنان دارد و اصلاً یک شهر مال یک لابراتوار است و در آن آزمایش‌ها می‌کنند و برای بهبود حال مردم داروهایی درست می‌کنند. خب چرا ائمّه این مطالب را در آن زمان یاد ندادند؟! فرض کنید که به‌جای اینکه در آن زمان مردم سوار الاغ و اسب و کالسکه بشوند و از این‌طرف به آن‌طرف بروند، سوار هواپیماهای مافوق صوت که درست کرده‌اند و سه چهار برابرِ سرعت صوت حرکت می‌کند، بشوند و فاصلۀ پانصد فرسخ از این‌طرف تا آن‌طرف را مثلاً در عرض یک ساعت حرکت کنند. چرا اینها نبود؟!

رفاه در زندگی در چه صورتی مفید است؟

 مسئلۀ مهم که در اینجا قابل توجّه است، این است که رفاه زندگی و رفاه حال انسان در صورتی مفید است که در راستای رسیدن به غایات و رسیدن به اهداف کمالی مورد استفاده قرار بگیرد. هواپیما خیلی خوب است و به‌جای اینکه انسان فاصلۀ بین طهران و مشهد را مثل زمان سابق با کالسکه و کجاوه در یک ماه طیّ کند، الآن در عرض یک ساعت طیّ می‌کند و طبعاً انسان این فاصلۀ یک ماه را به‌جای اینکه در بیابان‌ها بگذراند، در مشهد و کنار حرم امام رضا می‌گذراند.

 در این خصوصیّت و در رجحان این مسئله شک نیست، امّا صحبت در این است که مسئلۀ اختراع و اکتشاف عبارت است از وسائط و وسائلی که برای رسیدن به مقاصد در اختیار بشر قرار می‌گیرد؛ و مقاصد عبارت است از: اهدافی که منبعث است از نفس!

 باید ببینیم این نفس چه نفسی است؟ اگر این نفس، نفس عقلانی باشد و کارها و مَلکاتش براساس مبانی عقلی استوار باشد، طبعاً این وسائط و وسائل در راستای