آموزه‌های معرفت ج 4

دست از سر ما برنمی‌دارید؟» گفت: «جوابت را بعداً می‌دهم.»

 از این قضیّه یک روز گذشت. فردا ما را به دفترش صدا کرد و گفت: «من یک روز در نبرد بین وجدانم و بین رفاقت با تو درگیر بودم!» (عجب آدم با مروّتی! پدر سوخته آدم با انصافی بوده است! وجدان؟! اینها وجدان دارند؟! وجدانشان چیست؟ امّا این کارش هم به‌خاطر همین شیطنت و این مسائل بوده است که بتواند نفوذ پیدا کند! هیچ‌وقت شما به این انگلیس‌ها اعتماد نکنید؛ امریکایی‌ها نه، آنها آدم‌های سادۀ هُرهُری‌اند و بیخود می‌آیند خودشان را خراب می‌کنند، زود هم گول می‌خورند! امّا این انگلیس‌ها؛ هرچه فحش دارید به انگلیس بدهید!)

 گفت: «من درگیر بودم. از یک طرف دیدم تو رفیق من هستی و حقّ رفاقت اقتضا می‌کند که اگر حقیقتی هست به تو بگویم؛ از یک طرف دیدم اگر حقیقت را بگویم به مملکت و وطنم خیانت کرده‌ام!» (مردک می‌گفت: به وطنم خیانت کرده‌ام!) بعد گفت: «ولی بالأخره رفاقت تو را ترجیح دادم!» (بله، تو راست می‌گویی!! رفاقت با او را بر خیانت به وطنت ترجیح دادی؛ بسیار خوب!)

 می‌گفت:

این را به تو بگویم: تا شما نفت دارید بدبخت و بیچاره هستید؛ لِمِّ قضیّه این است! وقتی که نفتتان تمام شد، دیگر ما اعتنائتان نمی‌کنیم و هیچ کارتان نداریم؛ ولی ما می‌خواهیم هر طور شده این نفت را از شما بگیریم!

 چطور می‌گیرند؟ جنگ راه می‌اندازند، مرض درست می‌کنند، هزار تا بازی درمی‌آورند، هزار تا کار درست می‌کنند و خودشان هم بلد هستند چه مسائلی را انجام بدهند!

 چه کسی این کار را کرده است؟ آیا این تجهیزاتی که الآن در دنیا وجود دارد، در خدمت عقلا است یا در خدمت مجانین است؟ در خدمت کیست؟ الآن کشوری درست کرده‌اند به نام کشور اسرائیل و حدّ أقل پانصد موشک اتمی در این کشور گذاشته‌اند! اینها را برای چه کسی گذاشته‌اند؟ برای موزه گذاشته‌اند؟ برای دکور؟ یا نه، برای اینکه