آموزه‌های معرفت ج 4

 وقتی بشر حافی داشت در منزلش ساز و موسیقی می‌زد ـ البتّه آن‌موقع موسیقی حلال نبود و هنوز حرام بود ـ¹ و بنده‌اش آمد دم درب، حضرت موسی بن جعفر علیه السّلام فرمودند: «اینجا خانۀ کیست؟» گفت: «خانۀ بِشر است.» حضرت فرمودند: «عبد است یا آزاد؟» گفت: «آزاد است.» حضرت فرمود: «بله، اگر عبد بود این کارها از او سر نمی‌زد و در مقابل خدا این بساط لهو و لعب را به‌وجود نمی‌آورد!» بعد که او می‌آید، بشر می‌گوید: «چرا دیر کردی؟!» آن بنده جریان امام کاظم را می‌گوید و او منقلب می‌شود می‌آید و می‌شود بِشر حافی!²

 کسی که نگران مَآلش نیست، سالک نیست! انسان باید نگران باشد، امّا ترسِ از نرسیدن خلاف سلوک است؛ سالک که نباید ترس داشته باشد. نه‌خیر، می‌رویم و إن‌شاءاللَه می‌رسیم! پس خدا این رحمتش را برای چه کسی گذاشته است؟ خدا این غفرانش را برای چه کسی گذاشته است؟ ما این‌قدر خدا را عاجز می‌دانیم و این‌قدر ناتوان می‌دانیم که زورش نرسد یک نفر را بیاورد به لقای خودش برساند! چرا همه را نرساند؟! این چه قانونی است که خدا حتماً باید فقط یک نفر را بخواهد برساند؟!

مهم‌ترین توصیۀ اولیای الهی در مورد رجاء

 لذا مهم‌ترین مسئله‌ای که بزرگان در ارتباط با سالک فرمودند، این است که رجاء خودش را به خدا زیاد کند؛ این مسئله مهم است! بگوید: «خدایا، اگر قرار است ما را امتحان کنی، ما را از امتحان، صحیح بیرون بیاور! خدایا، اگر قرار است که ما را مورد آزمایش قرار بدهی، ما را از این آزمایش، ناجح بیرون بیاور! خدایا، اگر قرار است کسی را عذاب کنی، ما را در زمرۀ آنها قرار نده!» اینها چیست؟ رجاء است دیگر!

معنای دعای امام صادق علیه السّلام در شب‌های ماه رمضان در بیان علاّمه طهرانی

 یک دعایی از امام صادق علیه السّلام است که ابوبصیر روایت می‌کند و مستحب است که انسان این دعا را در ماه رمضان هر شب بخواند و مرحوم آقا هم این دعا را