Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

142

حضرت می‌فرماید: «إی و الّذی نفسی بیَده!»¹
معنای «یَتّخِذونَه مَزامیرَ» این است که قرآن را مثل مزمار می‌خوانند. همان‌طور که صدای مزمار و فلوت و امثال‌ذلک شکل خاصی دارد، مثل کشیش‌های کلیسا که دعاهای خودشان را می‌خوانند و کش می‌دهند و بالا و پایین می‌برند، این اقوام هم اصلاً خودِ قرآن را مثل مزمار می‌خوانند؛ کأنّ با صدای دهانشان صدای مزمار درمی‌آورند، نه‌اینکه مزمار را همراه با قرآن استفاده کنند.
ممکن است برخی توجیه کنند اینکه می‌فرماید: «قرآن را مزمار می‌گیرند» یعنی قرآن را همراه با مزمار قرائت می‌کنند، همان‌طور که بعداً هم اتفاق افتاد؛ ولی آن معنای اول قوی است و معنای دوم نیاز به مئونه دارد.
«و یتغنَّون بِالقرآن» همان حرمت غنای قرآن است که گذشت. روایت هم داریم:
إیّاکُم و ألحان أهل الفِسقِ و الفُجور و کنائس و غیر ذلک! و إنّهُ یأتی مِن بَعدی أقوامٌ یقرءون القرآنَ لحنَ الغناء!²
که در این روایت «لحن الغناء» وجود دارد. مقصود از این غناء در این روایات آن غنای محرّم است؛ غنائی که ترجیع صوت در آن، ترجیع صوتِ مُکَدِّر است و انسان را به لهو می‌اندازد.
1. تفسیر القمی، ج ٢، ص ٣٠٣ و ٣٠٦. معاد شناسی، ج ٤، ص ٩ و ١٩:
  «رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم می‌فرمایند: ”به‌درستی‌که از علامات قیامت آن است که مردم نماز را خراب می‌کنند و از شهوات پیروی می‌نمایند و تمایلشان به‌سوی هوای نفسانی است... . در آن هنگام بسیاری از افراد مردم قرآن را برای غیر خدا یاد می‌گیرند، و قرآن را به‌صورت آهنگ موسیقی در مزمار و آلات موسیقی می‌نوازند. و دسته‌جات و گروه‌هایی هستند که برای غیر خدا به‌دنبال علوم دینیّۀ اسلامیّه می‌روند و برای فقاهت تلاش می‌کنند... . و قرآن را به‌صورت لهو و با صوت تغنّیِ غیر مشروع می‌خوانند!“ سلمان گفت: ”ای رسول خدا، آیا این امر واقع می‌شود؟“ رسول خدا فرمود: ”آری، سوگند به آنکه جان من در دست اوست!“»
2. رجوع شود به الکافی، ج ٢، ص ٦١٤.