Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

82

حضرت در اینجا غناء را از مصادیق لهو الحدیث هم قرار داده‌اند.
روایت دیگر روایتی است از معانی‌الأخبار که صدوق از پدرش با سلسلۀ سند صحیح روایت می‌کند تا می‌رسد به اینجا:
عَن حَمّادِ بنِ عثمان عن أبی‌عبدِ‌اللَهِ علیه السّلام، قال: سَأَلتُه عن ﴿قَوۡلَ ٱلزُّورِ﴾. قال: «مِنهُ قَولُ الرّجُلِ لِلَّذی یُغَنّی: أحسَنتَ!»¹
یعنی قول افرادی که به کسی که غناء می‌کند می‌گویند: «أحسنت!» یا «أعِد!» و تشویق می‌کنند از مصادیق «قول زور» است.
مثل افرادی که هنگام قرائت قرآن می‌گویند: «اللَه اکبر!» این‌قدر از این‌طور اللَه اکبر گفتن‌ها بدم می‌آید! چه کار بی‌ذوقی است! یکی از آن‌طرف داد می‌کشد، یکی نعره می‌کشد! اصلاً مجلس را خراب می‌کنند و آن روحانیّت قاری را از بین می‌برند! وزانت و متانت خود آیات و آن تأثیری که می‌خواهد در شنونده بگذارد با این اللَه و اللَه‌های افراد، همگی خراب می‌شود و از بین می‌رود! چون خود نفسِ آن آیات یک حالت توجّه برای سامع به‌وجود می‌آورد که تا می‌خواهد آن حال توجّه، این قرآن و این آیه را در نفس قرار دهد یک‌مرتبه صدای دیگران می‌آید و آن حال توجّه را از بین می‌برد و تبدیل به یک مجلس صوری می‌کند. علیٰ‌أیّ‌حال این کار، بسیار زشت و ناپسند است.²
دلالت آیۀ ﴿أَفَمِن هٰذَا ٱلحَدِيثِ تَعجَبُونَ... وَأَنتُم سٰمِدُونَ﴾ بر حرمت غناء
آیۀ دیگری که باز به آن استدلال شده است ـ البتّه نه مثل سایر آیات، ولی رائحۀ
1. همان، ص ٣٠٩، به نقل از معانی الأخبار، ص ٣٤٩. ترجمه:
  «حمّاد بن عثمان گوید: از امام صادق علیه السّلام دربارۀ قول زور (گفتار باطل و بیهوده) سؤال کردم، حضرت فرمود: ”اینکه کسی برای آوازخوان أحسنت بگوید از جملۀ قول زور است.“» (محقق)
2. جهت اطلاع بیشتر رجوع شود به سایت مکتب وحی، سخنرانی، ابوحمزۀ ثمالی، سال ١٤٣٦ ه‍.ق، جلسه ٦.