Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

97

تأثیر جوانب مختلف صوت حَسن در مقرّبیت یا مبعّدیت آن
مسئلۀ دیگر در اینجا وارد شدن در بحث ملاهی و عالم حیوانیّت است که آن مطلب دیگری است. صدای خوب، خوب است؛ اما گاهی اوقات می‌بینیم که همین صدای خوب وقتی با نوعی آهنگ خاص خوانده می‌شود اثر عکس دارد و انسان را در عالم حیوانیّت و عالم شهوانی و امثال‌ذلک می‌اندازد. حتی ممکن است با این صداها مرتکب خیلی از مسائل کذایی هم بشود! به‌خاطر همین است که شارع از اینها نهی کرده است. اینها حتی اگر در تلطیف نفسی هم بی‌تأثیر نباشد باز نمی‌توانیم بگوییم حلال است، چون در کنارش یک اثر مخرّب هم دارد.¹
به‌عنوان‌مثال خوانندۀ زنی که اشعار ابن‌فارض می‌خواند، از این نقطه‌نظر که صدای زن است تأثیر سوء دارد و حرام است،² در عین‌حال ممکن است آن تجرّد هم
1. ← اما غناء به این نحوه مسئله‌ای نیست. بله، یک وقت قرآن را از آن حال عادی خودش تبدیل می‌کنند به ریتمی که آن ریتم اصلاً هیچ نوع سازگاری ندارد! چون هر چیزی حال خودش را دارد! و این را هر کسی می‌فهمد. ولی اینکه یک‌دفعه صوت را پایین بیارند، بعد یک‌دفعه بالا ببرند، این مسخره‌بازی است! معلوم است که خود فطرت انسان هم از این نحوه قرائت قرآن نفور دارد. اما اینکه در یک ریتم خاص باشد و فراز و نشیب داشته باشد اشکالی ندارد، بلکه همۀ قاری‌های قرآن به این کیفیت انجام می دهند و اصلاً به‌طورکلی قاعده بر این نحوه است و تأثیرش هم زیاد است.»
  ولایت فقیه در حکومت اسلام، ج ١، ص ١٢٢:
  «موسیقی علمی است که دارای موضوع صحیحی است و براساس آن تعلیم خاص با آهنگ‌های مختلف، اثرهای خاص بر روح انسان ایجاد می‌کند؛ انسان را به گریه می‌اندازد، به خنده می‌آورد، دیوانه می‌کند. اثرهای واقعی بر او مترتّب است. ولی شرع، این را برداشته و نفی کرده و حرام نموده است. حال ما نمی‌توانیم بگوییم: ”چون واقعیّت دارد، پس حلال است.“ بین حلال و واقعیّت فرق بسیار است. خیلی چیزها در خارج واقعیّت دارد، ولیکن در شرع ممنوع است. شرع می‌گوید: ”باید از این طریق بروی و به واقع برسی!“»
2. البته اگر با آن زن خواننده عقد خوانده شود آن اثر سوء مرتفع می‌شود، چون مسئلۀ ازدواج یک مسئلۀ تکوینی است و تأثیر تکوینی دارد. این مسئله اعتباری نیست و این الفاظ عقد، ابزار است. به عنوان مثال نگاهی که قبل از ازدواج به یک زن می‌کنید نسبت به نگاهی که بعد از ازدواج به او می‌کنید، زمین تا آسمان تفاوت دارد! آن نگاهِ قبل از ازدواج کدورت می‌آورد.