نور ملکوت حج جلد 1

امثال‌ذلک ـ که اینها اشکال ندارد. هم‌چنین سفرهایی که ضروری هستند، مانند سفر امام رضا علیه السّلام یا حتی سفری برای رفع خستگی و دلتنگی! اما سفری که پرخرج است، خیلی هم ضرورت ندارد و صرفاً برای دیدن است، در اینجا بهتر است که پولش را کنار بگذارد و برای رسیدن به آن حد نصاب ذخیره کند.

هم‌چنین خرج‌هایی که جزء ضروریات زندگی نیستند؛ مثلاً اینکه انسان مرتباً در منزلش مهمانی بگیرد و دیگران را دعوت کند! بله، یک وقت چند نفر یا اقوام می‌آیند، اینها اشکال ندارد؛ اما اگر بخواهد به یک مسئلۀ مستمر تبدیل شود و به‌واسطۀ آن نتواند به استطاعت برسد ـ توجه کنید ـ باید از اینها مقداری کم کند.

علیٰ‌کلّ‌حال، مسئلۀ استطاعت، برخلاف آنچه الآن در اذهان مطرح است، این‌طور نیست که انسان بنشیند تا یک‌دفعه اموالش سودی بکند و آن سود را کنار بگذارد؛ یا منتظر باشد که همین‌طور به‌راحتی، چنین تهیؤی برای او پیدا شود. بلکه مسئلۀ استطاعت بالاتر از این است.

یک وقت، یکی از دوستان ـ که البته خودش هم پزشک است ـ دچار ناراحتی دیسک شده بود و می‌گفت: من در اینجا نمی‌توانم معالجه شوم؛ آیا می‌توانم برای معالجه به کشور دیگری بروم یا نه؟

گفتم: آیا اطمینان دارید که این بیماری در آن کشور دیگر علاج پیدا می‌کند؟

گفت: بله، من به این قضیه اطمینان دارم.

گفتم: اگر این‌طور است و شما می‌دانید ـ نه‌اینکه صرفاً براساس توهمات و تخیلات باشد ـ می‌توانید از الآن برای مخارج آن پس‌انداز کنید.

الآن بحمداللَه در ایران اطبایی در هر قسمتی داریم که حتی در دنیا هم نظیر ندارند و امکاناتی که در اینجا برای رسیدگی به این امراض و اتخاذ تدابیرِ لازم وجود دارد، کافی است و فقط شاذّ و نادر ممکن است بعضی موارد این‌طور نباشد. درحالی‌که ما الآن مشاهده می‌کنیم بسیاری از افراد، صرفاً با این توهم که مثلاً در امریکا و انگلیس و امثال‌ذلک بهتر مداوا می‌شوند ـ و بر پایۀ تخیلات ـ صاف به‌سمت آنجا حرکت می‌کنند.