نور ملکوت حج جلد 1

وجود داشت. خلاصه، ایشان نشسته بودند و آن قهوه‌چی هم می‌خواست چای بیاورد. حاج‌آقا معین رو کردند به بقیه ـ مرحوم والد، حاج اسماعیل و افراد دیگر ـ و گفتند:

به یک حمام حسابی رفتیم و لباس‌های تمیز پوشیدیم و غسل هم کردیم که دیگر یک طواف دل‌چسب، از آن طواف‌هایی که مو لای درز آن نمی‌رود، انجام بدهیم! هم از نظر خودمان ـ که مفصل غسل کرده‌ایم ـ و هم از نظر لباس، دیگر هیچ شک و شبهه‌ای در قضیه وجود ندارد.

و این توضیح از بنده است: هم از نظر اندام مبارک و بدن شریف هیچ مسئله‌ای نیست ـ چون کاملاً تمام قسمت‌ها، حتی لای ناخن‌ها و بیخ گوش‌ها و هرجا که احتمال می‌رفت آب به آنجا نرسد را شستیم و یک غسل حسابی هم کردیم ـ و هم لباس نظیفی پوشیدیم که به‌قدری تمیز است که نگاه پرنده هم به این لباس نیفتاده است!

خلاصه، شروع کردند به توضیح دادن و بسیار سر کیف بودند؛ ـ خدا مرحوم جدمان را بیامرزد ـ وقتی که این توضیحات را دادند، مرحوم آقا یک لیوانی را که آنجا روی میز بود، از آن پارچی که قهوه‌چی آورده بود، پُر از آب کردند و رو کردند به حاج اسماعیل و گفتند: حاجی، بریزم روی این حاج‌آقا معین؟!

حاج اسماعیل هم گفت: بریزید آقا سید محمدحسین!

مرحوم آقا هم آب را روی سر ایشان ریختند و از عبا تا تمام لباس‌های ایشان را خیس کردند ـ چون ایشان روی صندلی نشسته بودند ـ و یک بساط و لباس طاهری برای ایشان درست کردند که دیگر توبه کنند دوباره چنین غسلی انجام بدهند!

یک‌دفعه حاج آقا معین دستشان را بلند کردند و گفتند:

ای وای، همه‌چیز ما بر باد رفت، صد رحمت به همان لباس همیشگیِ ما! ای