نور ملکوت حج جلد 1

بخش دوم: تجلی توحید و غیرت الهی در حج

بسم اللَه الرّحمٰن الرّحیم

حج، مقام کبریائیت الهی و عدم پذیرش غیر

«در موقع حج انسان باید بی‌پیرایه باشد... خداوند می‌فرماید: به اندازۀ ذرةٌ مثقالی غیرت من اجازه نمی‌دهد که غیر از جنبۀ وحدت ـ که همان مقام ذلت و تذلل و عبودیت است ـ چیزی بخواهد در اینجا تسری پیدا کند، به‌هیچ‌وجه! وقتی که به حج می‌آیی، باید تنها بیایی؛ نه‌اینکه پنجاه نفر اطرافت را بگیرند و با سلام و صلوات به‌عنوان مرجع عظمای دینی وارد شوی. این حج نیست؛ این شیطنت است. همۀ اینها تخیل است؛ اینها وارد شدن در هویٰ و هوس و ورود در جهنم است؛ جهنم تخیلات و جهنم إنّیت‌ها!

باید تنها به حج بیایی؛ حال اگر رفیقی هم با تو می‌آید، بیاید، ولی تو باید در این حج تنها باشی و نباید کس دیگری را با خودت بیاوری. یعنی نباید در قلبت کس دیگری را بیاوری؛ اینجا مقام، مقام عزت است؛ اینجا مقام، مقام غیرت است؛ اینجا مقام، مقام کبریائیت است؛ اینجا مقامی است که غیر را نمی‌پذیرد و برنمی‌گزیند؛ فقط او باید باقی بماند.

حکایت سفر حج مؤلف و ابتلائات توحیدی آن

تقریباً دو سال پیش بود که خداوند به ما توفیق داد و با اهل‌بیت به حج مشرّف شدیم. طبعاً مسائل و مشکلاتی بود که بسیاری از رفقا ـ خدا إن‌شاءاللَه حفظشان کند ـ درصدد برآمدند تا آن مشکلات را برطرف کنند. وقتی ما سوار شده بودیم و به