نور ملکوت حج جلد 1

سوریه می‌رفتیم تا از آنجا به جدّه برویم، من رو کردم به اهل‌بیت و گفتم:

ببین، حضرت ابراهیم با حضرت اسماعیل علیهما السّلام می‌آید و یک حج انجام می‌دهد، یک حج هم ما داریم انجام می‌دهیم!

گرچه این مسائلی که ما گفتیم، مسائل حق و واقعی بود و همه‌کار به‌دست خداست و به‌دست انسان نیست، اما خدا می‌خواست به ما نشان بدهد و این مسائل در جان ما بنشیند. همان‌جا به ذهن من خطور کرد که در این راه و مسیری که به‌سمت حرم مقصود و معبود می‌رویم، مسائل و مطالبی در پیش است.

دربسته و بالجمله به شما عرض کنم که وضعیت ما به‌نحوی بود که از یک دقیقۀ بعدِ خود خبر نداشتیم که چه خواهد شد! در آن شبی که از بالای مدینه می‌گذشتیم و به‌سمت جدّه می‌رفتیم ـ مسیر شام به جدّه از بالای مدینه می‌گذرد ـ من به این کلام حضرت سیدالشهدا علیه السّلام رسیدم:

إلَهی إنّ اختلافَ تَدبیرِکَ و سُرعَة طَواءِ مَقادیرِکَ مَنَعا عبادَک العارِفینَ بِکَ عن السُّکونِ إلیٰ عَطاءٍ و الیَأسِ مِنکَ فی بَلاءٍ.¹

”خدایا، اختلاف تدبیر تو و وحدت در تدبیری که مختص به ذات توست، و سرعت پیچیدگی مقام قضا و قدر و مقادیر تو برای نزول حکمِ مُبرَمت در عالم کثرات (یعنی از یک سو، اختلاف در تدبیر که ﴿كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ﴾؛² امروز این و فردا آن؛ و از سوی دیگر، کثرت آن مقادیر و عالم تصادمات و و تصادفات و عالم زد و خوردهای در قضای کلی و نزولش در تقدیرهای متضاد و متشابه برای تأثیر در عالم کثرات)، این‌قدر زیاد است که موجب می‌شود از یک طرف، آن افرادی که به تو عرفان و معرفت دارند، از آن عطا و موهبتی که تو به آنها روا داشته‌ای، دل‌خوش و خاطرجمع نشوند؛ و از