نور ملکوت حج جلد 1

اینجاست که انسان باید همیشه متوجه این نکته باشد که ما نباید هیچ‌وقت آن جنبۀ وحدت را فراموش کنیم.»¹

تأثیر آنیِ خطورات ذهنی بر گشایش و انسداد امور

«در آن سفر حج که ما بعد از فوت مرحوم والد ـ رضوان اللَه علیه ـ مشرّف شده بودیم، من واقعاً عجایبی از اسرار الهی در آن سفر دیدم؛ عجایبی که بعضی را گفته‌ام و بعضی را هم هنوز نگفته‌ام. خلاصه در آنجا دیدم که چطور مسئلۀ توحید نسبت به همۀ افراد علَی‌السّواء بود و انسان در آنجا نباید خدای‌نکرده یک سرِ سوزنی خودش را نسبت به بقیه بالاتر فرض کند؛ که اگر چنین کند چنان بر سر انسان می‌زنند که دیگر حتی نمی‌تواند از جایش بلند شود!

آنجا کاملاً این حقایق و قضایا برای انسان مشهود بود و قدم‌به‌قدم مسئله و مطلب بود. تا به ذهنمان خطور می‌کرد، درها بسته می‌شد! هرچه می‌کردیم باز شود، امکان نداشت. و همین‌که آن خطور رد می‌شد و می‌گفتیم: خدایا، نمی‌دانیم و قطع امید می‌کردیم، یک‌دفعه باز می‌شد. عجب! همان مأموری که تا الآن، صاف ایستاده و می‌گوید: نه! به‌محض‌اینکه این خطور به ذهن می‌آمد که دیگر کسی نمی‌تواند درست کند، می‌گفت: بسیار خب، بیایید برایتان درست کنم! این وضعیت به انحاء و مسائل مختلف تکرار می‌شد.

خسران غفلت از حقایق و اسرار باطنی حج

دیگر بماند که در جمرات چه اتفاقاتی افتاد...؛ واقعاً مطالب و مسائلی وجود دارد و ما همه غافل هستیم از اینکه چه می‌گذرد. و بسیار خسران‌زده هستند آنهایی که بدون توجه به این مطالب، حج را مسئله‌ای سرسری می‌پندارند و آن را متعیّن در