نور ملکوت حج جلد 1

گیر داشت. خلاصه، می‌گویند: ما نمی‌دانیم ایراد کجاست و هرجا را می‌رویم و درست می‌کنیم، یک‌دفعه ایراد دیگری در جای دیگر پیدا می‌شود! و آخر سر، گذرنامه را صاف به‌دستش دادند و گفتند: آقا، کاری از ما برنمی‌آید.

بعد ایشان می‌گفت:

یک‌دفعه این فرد متوجه اشتباه و خطایش شد که: عجب! ما که اتکا بر این دوستانمان داشتیم و می‌گفتیم این افرادی که در اینجا با ادارات و سازمان‌ها ارتباط دارند، یک‌ساعته برایمان درست می‌کنند و با طیارۀ بعدی می‌رویم و شاید هم طیاره یک قدری تندتر برود و زودتر از آنها برسیم؛ اما دو شبانه‌روز معطل شدیم و گفتند: آقا، فایده ندارد و شما باید به ایران برگردید!

آن شخص می‌گفت: ”تا حالِ یأس برای من پیدا شد، گفتیم: خدایا، غلط کردم و فهمیدم گیر من از کجاست.“

خلاصه، همین‌که داشت می‌گفت غلط کردیم، یک‌دفعه تلفن زنگ زد و یکی گفت: آقا، من می‌خواهم فردا بیایم گذرنامه‌ات را بگیرم. فردا گذرنامه را گرفت و یک ربع هم طول نکشید، یعنی تا به اداره رفت، گفتند: آقا، این که ایراد ندارد و همه‌چیزش درست است. یک مهر زدند و گفتند: آقا بیا، کاری ندارد.

و ایشان قبل‌ازظهر حرکت کرد و ما هم دوسه روز در جده مانده بودیم تا اینکه ایشان برسد.

نقد اتکا به اسباب در مسیر توحید

حکایت ابراهیم ادهم و پرهیز از انس با فرزند در طواف (ت)

همۀ ما در زندگی و ارتباطات و وضعیتمان از این قبیل مسائل داریم. خدا می‌خواهد نشان بدهد و بگوید: تو داری به‌سمت حج و به‌سمت جایگاه توحید می‌آیی، آخر چرا دیگران را با خودت برمی‌داری؟ و چرا در قلبت دیگران را گذاشته‌ای و می‌گویی: ”دیگران برای ما درست کردند، ببین کار ما را چه راحت راه انداختند!“ خدا می‌گوید: خیلی خب! حالا بفرمایید پایین تا بفهمی و خالص بشوی؛ وقتی درست شدی آن‌وقت بیا. آنجا جایی نیست که انسان غیراز خدا را راه بدهد و غیراز او را در قلب خودش داخل کند.¹