نور ملکوت حج جلد 1
مقدمات و مبانی حج
کتاب حاضر، جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت حج» و دربرگیرندۀ مبانی و مباحث مقدماتی این فریضه است. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضواناللهعلیهما) است، حج را از منظر عرفانی تحلیل کرده و تفاوت نگاه معصومین علیهمالسلام و علمای ربانی را با سایر افراد به این فریضه نشان میدهد. مؤلفان ضمن نقد نگاهِ صرفاً ظاهری و تأکید بر حقیقت و باطن حج، مسائل مهم فقهی (مانند استطاعت) را نیز در کنار مباحث عرفانی بررسی کردهاند. این کتاب با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تدوین شده است.
نور ملکوت حج جلد 1
211است و کسی حق تعرض به او را ندارد؛ صیدکردن در آنجا حرام است و کفاره دارد؛ و خصوصیاتی مربوط به حرمبودن آنجا، هم برای حیوانات و هم برای غیر حیوانات وجود دارد؛ مثلاً انسان نمیتواند اشیاء حرم را از حرم خارج کند و اگر شخصی بخواهد یک مشت خاک از مکه به ایران بیاورد، حرام است و جایز نیست.1
تفسیر ﴿بَلَداً آمِناً﴾ به ولایت اهلبیت علیهم السّلام
امام علیه السّلام در پاسخ به این سؤال که مقصود از این آیه چیست، میفرمایند:
منظور ولایت ما اهلبیت است که خدا در این ولایت ما امنیت را قرار داده است.
امام باقر علیه السّلام میفرمایند:
حضرت ابراهیم علیهالسّلام دعا کرد که خدا ولایت ما را در قلوب شیعیان ما تثبیت کند و آنها با ولایت ما به مقام امن برسند و احتیاجی به شخص دیگری پیدا نکنند.2
- رجوع شود به وسائل الشّیعة، ج ١٢، ص ٥٥٢ ـ ٥٦٠؛ ج ١٣، ص ٥ ـ ١٠٥.
- تفسیر العیّاشی، ج ١، ص ٥٩:
«عَن عَبدِاللَهِ بنِ غالبٍ عن أبیهِ عن رَجُلٍ عن علیِّ بنِ الحسینِ [عَلیهِمَا السّلام] قَولُ إبراهیمَ: ﴿رَبِّ ٱجۡعَلۡ هٰذَا بَلَدًا ءَامِنٗا وَٱرۡزُقۡ أَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرٰتِ مَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُم بِٱللَهِ﴾،١ إیّانا عَنیٰ بِذَلِکَ و أولیاءَهُ و شیعةَ وَصیِّهِ.» ترجمه:
«از امام سجاد علیه السّلام در تفسیر این دعای حضرت ابراهیم که فرمود: ﴿پروردگارا! این سرزمین را شهری امن بگردان و از مردم آن، هرکس را که به خدا ایمان آورده است، از ثمرات و بهرهها روزی بخش﴾ چنین روایت شده است که فرمودند: ”منظور حضرت ابراهیم از این دعا، ما اهلبیت و دوستان ما و شیعیان وصیّ رسول خدا، امیرالمؤمنین صلوات اللَه علیهم بوده است.“» (محقق)
• همان، ص ١٨٩:
«عَن عَبدِالخالقِ الصَّیقَلِ، قالَ: سَألتُ أباعَبدِاللَهِ عَلیهِ السّلام عن قَولِ اللَهِ: ﴿وَمَن دَخَلَهُۥ كَانَ ءَامِنٗا﴾؛٢ فَقالَ: ”لَقَد سَألتَنی عن شَیءٍ ما سَألَنی عَنهُ (أحَدٌ) إلّا ما شاءَ اللَه.“ ثُمّ قالَ: ”إنّ مَن أمَّ هَذا البَیتَ و هو یَعلَمُ أنّهُ البَیتُ الّذی أمَرَ اللَهُ بِهِ، و عَرَفَنا أهلَالبَیتِ حَقَّ مَعرِفَتِنا کان آمِنًا فی الدّنیا و الآخِرَة.“»
ترجمه: «از عبدالخالق صیقل روایت شده است که گفت: از امام صادق علیه السّلام دربارۀ این سخن خداوند که: ﴿و هر کس وارد آن شود، در امان خواهد بود﴾ پرسیدم. امام علیه السّلام فرمودند: ←
