نور ملکوت حج جلد 1

عده‌ای را دیدیم“ و برمی‌خاستند و می‌رفتند. وقتی هم راه می‌رفتند، تماماً چشم آنها به این‌طرف و آن‌طرف بود که چه‌کسی را ببینند، اطراف خود جمع کنند و صدایش بزنند!»¹

حکایت حج شیخ محمد بهاری در گمنامی و خدمت به زوار

«در سفری که مرحوم آیةاللَه آقا شیخ محمد بهاری ـ رضوان اللَه علیه ـ به حج رفته بودند، ایشان به‌گونه‌ای در کاروان حضور داشتند که تا آخر سفر کسی نفهمید ایشان آقا شیخ محمد بهاری هستند. به زوار خدمت می‌کردند، برای آنها چای می‌آوردند و... .

مرحوم آقا شیخ محمد بهاری، از شاگردان معروف آخوند ملاحسینقلی همدانی ـ رضوان اللَه علیه ـ بودند. در تمام مدتی که ایشان در مکه بودند، مانند یک فرد معمولی، همین لباس عربی را می‌پوشیدند؛ بدون اینکه عمامه‌ای بر سر بگذارند تا توجهی به ایشان جلب شود. مانند یکی از افراد کاروان، برای شستشوی دیگران آب می‌آوردند و در کارها کمک می‌کردند. همۀ افراد کاروان تصور می‌کردند که ایشان یک فرد عادی، مانند بقیۀ افراد است و می‌خواهد برای خدا خدمت کند.

وقتی سفر تمام شد و ایشان به نجف بازگشتند، بعضی از آن افراد ایشان را شناختند و مبهوت شدند که چگونه در تمام این مدت، کسی نفهمیده بود ایشان چه شخصیتی هستند!

ببینید، انسان باید این‌گونه برود و احرام ببندد؛ خداوند چنین زائری می‌خواهد. اما اگر انسان بخواهد با همان توقعات، تفکرات و نیت‌ها حج انجام بدهد، نصیب او کم خواهد بود.»²

اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آلِ‌محمّدٍ