نور ملکوت حج جلد 1

پیدا می‌شود که باتوجه‌به این مسائل، آن جهت را هم لحاظ کند و بتواند با یک دست دو وزنه بردارد و بتواند در یک حال، آن حالت وحدت و انس و ربط را هم حفظ کند؟! کجا چنین شخصی پیدا می‌شود؟!

لذا خدای متعال برای ما راهی قرار داده است که خود را با جدا کردن از آن محیطی که با آن مأنوس هستیم، بتوانیم این جدا کردن ظاهری را مقدمه‌ای برای تغییر و تحولات قرار دهیم؛ از زندگی خود بیرون بیاییم و وارد مکان و فضایی شویم که همۀ انبیای الهی و پیامبران گذشته در این فضا آمده‌اند.

اکنون سفر حج با این وضعیت و کیفیت و با این‌نحو از معیشت و پذیرایی وجود دارد؛ اما در سابق این‌طور نبود. به دویست سال پیش بازگردیم، به سیصد سال پیش بازگردیم؛ در آن زمانی که هیچ‌کدام از وسایل امروزی وجود نداشته است؛ گرمای شصت‌درجۀ مکه را در نظر بیاوریم، بدون اینکه پنکه‌ای بوده باشد. باران و بادهای آن زمان را در نظر بیاوریم، بدون اینکه یک وسیلۀ نقلیه و ماشین و وسایل امروزی بوده باشد. مردم چگونه مسافت بین مدینه و مکه را طی می‌کردند؟ با الاغ و شتر و یا پیاده طی می‌کردند.

اکنون مسائل به این کیفیت و به این‌نحو آسان و سهل است. تمام سختی مکه فقط همان دوسه روزی است که انسان به عرفات و بعد به مشعر و منا می‌رود که آه و نالۀ او هم به فلک می‌رسد: ”ای وای، چه شده است! ای داد، به کجا رسیده است!“ درحالی‌که در سابق عرفات این‌طور نبود؛ این درختان و آب نبود؛ این وضع نبود. مشعر و منا این‌طور نبود. ما باید به این مطلب فکر کنیم که خداوند ما را به جایی آورده است که همۀ انبیا با آن مراتبشان و با آن وضعیتشان و با آن شناخت و معرفتشان، باز به اینجا آمده و در همین‌جا طواف می‌کردند.

اهتمام بلیغ معصومین علیهم السّلام به سفر حج

امام حسن علیه السّلام بیست‌وپنج مرتبه زیارت خانۀ خدا کردند و بسیاری از آنها پیاده بوده است؛ یعنی حضرت از مدینه تا مکه را پیاده طی می‌کردند، درحالی‌که مرکب جلوی ایشان بود. واقعاً امام علیه السّلام چه مسئله‌ای را احساس می‌کنند؟