نور ملکوت حج جلد 1

وَ لا یُمکِنُ الفِرارُ مِن حُکومَتِهِ؛¹ ”کجا می‌شود از حکومت خدا فرار کرد؟!“

این خدای بزرگوار، هر کاری از دستش برآید انجام می‌دهد، اما نمی‌تواند بگوید که: ”من تو را از عبودیت و از حکومت خودم بیرون می‌کنم!“ این حرف را نمی‌تواند بزند و چه بخواهد و چه نخواهد، به پای خدا نوشته شده است و مجبور است اقرار کند!

حال سراغ خودمان برویم؛ آیا ما می‌توانیم خودمان را در شرایطی و موقعیتی، بیرون از حکومت خدا حساب کنیم؟! نه، ما هم نمی‌توانیم. می‌گویند: ”مال بد، بیخ ریش صاحبش است!“ خدا مجبور است ما را همین‌طور قبول کند. خب، اگر نمی‌خواست ما را خلق نمی‌کرد؛ حال‌که ما را آفریده است، باید پای آن هم بایستد. از آن‌طرف، ما هم نمی‌توانیم. پس هم ما به او بند هستیم و هم او به ما بند است. او هم این آدم دوپا را آفریده است و حالا مانده است که با او چه‌کار کند! پس خدا ما را در همه‌حال می‌خواهد.

پس خدا ما را با همۀ این عیب و نقص‌ها می‌خواهد و نمی‌تواند نخواهد؛ چون این امراض را خودش داده است. پس خداوند متعال، هم خودش ما را خلق کرده، هم به ما وجود داده، هم صحت داده و هم مرض می‌دهد.

تبیین حکمت بیماری در کلام امام سجاد علیه السّلام

به فرمودۀ حضرت سجاد سلام اللَه علیه:

خدایا، تو به من صحت دادی؛ و به‌واسطۀ صحت و سلامتی است که می‌توانم تکالیف و فرائضی را که در هنگام صحت است، انجام بدهم. هم‌چنین تو را در هنگام مرض، شکر می‌کنم بر اینکه تو مرا مریض کردی و مرا متوجه ضعف خودم ساختی و چه‌بسا بعضی از گناهانی را که به‌واسطۀ