نور ملکوت حج جلد 1
مقدمات و مبانی حج
کتاب حاضر، جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت حج» و دربرگیرندۀ مبانی و مباحث مقدماتی این فریضه است. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضواناللهعلیهما) است، حج را از منظر عرفانی تحلیل کرده و تفاوت نگاه معصومین علیهمالسلام و علمای ربانی را با سایر افراد به این فریضه نشان میدهد. مؤلفان ضمن نقد نگاهِ صرفاً ظاهری و تأکید بر حقیقت و باطن حج، مسائل مهم فقهی (مانند استطاعت) را نیز در کنار مباحث عرفانی بررسی کردهاند. این کتاب با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تدوین شده است.
نور ملکوت حج جلد 1
250اصالت ارتباط معنوی در برابر تکرار صوری مناسک
«آنچه قرار است اثر بگذارد، مکه نیست؛ یک چیز دیگر و یک دست دیگر است و آن، ربط و ارتباط است؛ آن تأثیرگذار است و آن تأثیر در هرجا ممکن است. چنانچه در مکه پیدا شود، یا در فلان بیابان پیدا شود، یا از فلان حادثه یا قضیۀ دیگر، مهم تأثیری است که در ما میگذارد. حال اگر از ما سؤال کنند: این ارتباط را به تو نمیدهیم، اما بهجایش ده مرتبه به مکه میروی؛ میگوییم: میخواهیم به مکه برویم چهکار کنیم؟ اینهمه زحمت بکشیم، برویم دور کعبه بگردیم و مدام سعی بین صفا و مروه انجام دهیم، اما دوباره دستازپا درازتر بازگردیم؟ لذا مهم، آن ارتباط است؛ آیا ارتباط بهتر شد یا نه؟ آن مهم است. آن ارتباط، در این موقع برای انسان حاصل میشود و این، مطلب بسیار مهمی است.»1
ثواب آرزومندان غیر مستطیع حج
«در روایات داریم: افرادی هستند که میخواهند خدمتی بکنند ولی پول ندارند؛ مثلاً آرزو دارد که حج برود ولی پول ندارد؛ و الآن که موسم حج میشود و زوار هم دارند برای حج حرکت میکنند، او دائماً نگاه میکند و حسرت میکشد. [باید به آنها گفت:] آقاجان، غصه نخور! در خانۀ خودت بنشین؛ ثواب حرکت، ثواب احرام، لبیک، طواف، نماز، سعی، وقوف و قربانی، همهاش در نامۀ عملت ثبت است و همۀ آن کارها را هم انجام دادهای.
ثبت اعمال در قیامت براساس صدق نیت
روز قیامت، خدمت پروردگار میآید و نامۀ عملش را به دستش میدهند و میبیند: یک حج، دو حج، سه حج، ده حج، عمره و...! میپرسد: آخر من کِی حج رفتم؟!
میگویند: در سنۀ فلان حج رفتی، در فلان زمان عمره رفتی، در فلان زمان قبر حضرت سیدالشهدا علیه السّلام را زیارت کردی!
ـ چند مرتبه؟
ـ إلیٰماشاءاللَه!
- سایت مکتب وحی، سخنرانی، سلوک خانواده ـ طهران، مجلس ٤٢. (آیةاللَه طهرانی)
