نور ملکوت حج جلد 1

بسم اللَه الرّحمٰن الرّحیم

حمد و سپاس اختصاص به ذات حیّ وَدود دارد که غایت تکوین آدمی را کمال معرفت ذات خویش مقرّر کرد و تشریع مبانی و احکام را براساس تکوّن این مقصد قرار داد؛ و درود لا یَزال بر محمد مصطفی و اهل‌بیت طاهرینش صلوات اللَه علیهم اجمعین باد که لواداران و راهبران این مکتب به‌سوی وادی مقدّس تجرّد و طور سینای معرفت‌اند؛ و بر اولیاء و خواصّ درگاه خویش که پیوسته چراغ معرفت حق و عرفان الهی را با ادامه و ابراز آموزه‌های وحیانی، روشن و پایدار می‌دارند و دستگیری و ارشاد عباداللَه را در عرصه‌های جهل و ظلمت به جان می‌خرند.

در میان اعمال و مناسک دین مبین اسلام، حج بیت‌اللَه‌الحرام از چنان جایگاه رفیع و بنیادینی برخوردار است که در لسان روایات و سیرۀ اولیای الهی، میزان و معیاری برای سنجش ایمان و عبودیت قرار گرفته است؛ تاجایی‌که ترک آن برای فرد مستطیع، خروج از جرگۀ مسلمانی تلقی شده است.¹

از سویی دیگر، اشتیاق اولیای دین و تأکیدات مکرر بر لزوم زیارت متوالی و ادراک هرسالۀ این فیض عظما، نمایانگر آن است که این سفر معنوی فراتر از یک سلسله اعمال ظاهری، دریایی از اسرار و معارف الهی و تجلّی‌گاه عمیق‌ترین مفاهیم