نور ملکوت حج جلد 1
مقدمات و مبانی حج
کتاب حاضر، جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت حج» و دربرگیرندۀ مبانی و مباحث مقدماتی این فریضه است. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضواناللهعلیهما) است، حج را از منظر عرفانی تحلیل کرده و تفاوت نگاه معصومین علیهمالسلام و علمای ربانی را با سایر افراد به این فریضه نشان میدهد. مؤلفان ضمن نقد نگاهِ صرفاً ظاهری و تأکید بر حقیقت و باطن حج، مسائل مهم فقهی (مانند استطاعت) را نیز در کنار مباحث عرفانی بررسی کردهاند. این کتاب با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تدوین شده است.
نور ملکوت حج جلد 1
36پدران بود ـ و ندای او را لبیک گفت، به حج مشرّف میشود. افرادی که یک بار لبیک گفتند یک بار و افرادی که دو بار لبیک گفتند دو بار و همچنین برود بالا به تعداد لبیکهای گفته شده، موفق به حج و زیارت بیتاللَهالحرام خواهند شد.1
نظر علامه طباطبائی دربارۀ قلمرو تشریع حج در زمان حضرت ابراهیم (ت)
معلوم است که این ندای ابراهیم نیز ملکوتی است نه مُلکی، وإلاّ در أصلاب پدران شنیده نمیشد! و لبیکها نیز ملکوتی است؛ و بنابراین هر کس اجابت کند، موفق به حج میگردد وإلاّ لبیکهای ظاهری ملازمهای با تشرّف ندارد.»2
«مرحوم علامه طهرانی ـ رضوان اللَه علیه ـ میفرمودند:
تمام افرادی که از زمان حضرت ابراهیم علیه السّلام (و حتی قبل از آن؛ چون مسئله، مسئلۀ قبل و بعد نیست) تا روز قیامت به مکه میروند، بهخاطر همان یک نَفَسِ حضرت ابراهیم علیه السّلام در آن موقعی است که میخواست به فلسطین برگردد و آن دعاها را کرد.3
- ← مقدس (زادگاه پیامبر اکرم) به کتابخانه تبدیل شده است. (محقق)
(١) أخبار مکّة، ازرقی، ج ١، ص ٣٢. (٢) الجامع اللّطیف، ص ٢٩٨. (٣) تاریخ الیعقوبی، ج ١، ص ٥ و ٦؛ تاریخ الطّبری، ج ١، ص ١٦١. (٤) تاریخ الیعقوبی، ج ١، ص ٢٧. (٥) دلائل النّبوّة، ابونعیم، ج ١، ص ٢٨٠. (٦) معجم البلدان، ج ٣، ص ٤١١. (٧) رحلة ابنجبیر، ص ١٢٥ و ١٢٦.
مأخوذ از: تفسیر العیّاشی، ج ٢، ص ٢٣٢؛ مجمع البیان، ج ٧، ص ١٢٩؛ الدّر المنثور، ج ٤، ص ٣٥٤؛ الجعفریّات، ص ٦٣. - معاد شناسی، ج ٦، ص ١٧. (علامه طهرانی)
• مهر تابان، ص ٣٨٥:
«[علامه طباطبائی رحمة اللَه علیه:] و اما آئین حج گرچه از سنّتهای حضرت ابراهیم علیه السّلام است، ولی حضرت ابراهیم آن را فقط برای خصوص اعراب تشریع فرمود؛ نه برای همۀ اقطار و قلمرو نبوّت خود. و برای ساکنین فلسطین تشریع نفرمود، وگرنه این سنّت الهیه را قطعاً حضرت اسحاق و یعقوب و پیامبران دیگر از بنیاسرائیل انجام میدادند. اما در بین حضرت اسماعیل و اولادش این سنّت باقی ماند که در ناحیۀ عرب زمین، سکنیٰ داشتند؛ و ما نه ثبوتاً و نه إثباتاً دلیلی برای لزوم تشریع عمومیت حج در زمان حضرت ابراهیم نداریم.» - رجوع شود به سوره ابراهیم (١٤) آیات ٣٥ ـ ٤١؛ تفسیر القمی، ج ١، ص ٦٠.
- ← مقدس (زادگاه پیامبر اکرم) به کتابخانه تبدیل شده است. (محقق)
