نور ملکوت حج جلد 1

زیارت پیغمبر معنا ندارد، بلکه باید با این زیارت توأم شود.

امام علیه السّلام برای زیارت، حکم وجوب می‌کند، درحالی‌که ما در قرآن نداریم: ”لِلهِ عَلَی النّاسِ زیارةُ النّبیِّ مَنِ استَطاعَ إلَیهِ سَبیلًا!“ این مسئله نشان‌دهندۀ این است که همان ملاکی که درمورد حج، نسبت به خود فرد و مسائل اجتماعی وجود دارد، همان ملاک در زیارةُ قبرِ النّبی هم وجود دارد، در زیارةُ الحسین هم وجود دارد، در زیارةُ الرّضا و همین‌طور در زیارت سایر ائمه علیهم السّلام نیز وجود دارد. اینجاست که فقیه نسبت به کیفیت لحاظ مسائل در ارتباط با این موضوعات، یک فهم سِعی پیدا می‌کند.»¹

استحباب مؤکد حج برای افراد متمکن در هر سال

«[چنانچه بیان شد] در بعضی از روایات وارد است که حج برای افراد متمکن در هر سال استحباب مؤکد دارد؛² و گرچه وجوب آن برای همۀ افراد فقط یک بار در طول عمر است،³ ولی آیۀ شریفۀ ﴿وَلِلَّهِ عَلَى ٱلنَّاسِ حِجُّ ٱلۡبَيۡتِ مَنِ ٱسۡتَطَاعَ إِلَيۡهِ سَبِيلٗا﴾⁴ را شامل تمام افراد متمکن از حج در هر سال دانسته‌اند.⁵‌

مرحوم کلینی در کتاب کافی از أبی‌جَریر قمّی از امام صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمود:

الحجُّ فَرضٌ علیٰ أهلِ الجِدَةِ فی کُلِّ عامٍ؛⁶ ”حج واجب است بر افراد متمکن در هر سال.“