نور ملکوت حج جلد 1
مقدمات و مبانی حج
کتاب حاضر، جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت حج» و دربرگیرندۀ مبانی و مباحث مقدماتی این فریضه است. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضواناللهعلیهما) است، حج را از منظر عرفانی تحلیل کرده و تفاوت نگاه معصومین علیهمالسلام و علمای ربانی را با سایر افراد به این فریضه نشان میدهد. مؤلفان ضمن نقد نگاهِ صرفاً ظاهری و تأکید بر حقیقت و باطن حج، مسائل مهم فقهی (مانند استطاعت) را نیز در کنار مباحث عرفانی بررسی کردهاند. این کتاب با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تدوین شده است.
نور ملکوت حج جلد 1
52تارک حج هنگام موت گفته میشود: ”یا بر دین یهود بمیرد یا بر دین مسیحیت!“1 دیگر اینگونه تسامح و تساهل در ابلاغ و القاء آن بر مردم روا نمیداشتند.»2
آثار تربیتی تکالیف الهی و نقش آنها در کمال وجودی انسان
«مجتهد باید به این نکته برسد ـ وإلاّ مجتهد نخواهد بود! ـ که: هر کدام از احکام و تکالیف که از ناحیۀ پروردگار توسط رسول اکرم برای افراد جعل و وضع شده است، دارای خصوصیت و ویژگی و اثری است که در راستای کمال وجودی و تربیت نفس و فعلیت استعدادِ نهفتۀ بشری بهکار میرود؛ و إهمال در تشخیص و یا خداینکرده ابلاغ آن، موجب از دست رفتن آن اثر و بالنّتیجه عدم وصول به فعلیت و ناپخته و خام بودن انسان هنگام خروج از این دنیا و حرکت بهسوی عالم آخرت خواهد بود. و باید در موقف حساب و بازخواست، نسبت به إهمال در این مسئله پاسخگو باشد، تا چه رسد به تبعاتی که برای مقلدین او پیش خواهد آمد.
آن فردی که تصور میکند قدرت استنباط در او محقق شده و فتوا به سقوط استطاعت حج قبل از حلول ماه شوّال بهواسطۀ برخی از حِیَل و بذل و بخششهای صوری و ظاهری برای خروج اموال از تملّک فرد مستطیع میدهد، هیچ بویی از استنباط و اجتهاد نبرده که هیچ، اصلاً قدرت فهم و تشخیص حکمت و فلسفۀ تشریع این فریضۀ خطیرۀ الهی را نخواهد داشت!
و چه اختلاف و تفاوت فاحشی است بین او و بین مجتهدی که میگوید:
اگر انسان بتواند با پای پیاده و خوردن غذایی که نیرو و توان انجام مناسک
- الکافی، ج ٤، ص ٢٦٨:
«عَن ذَریحٍ المُحارِبیِّ عن أبیعَبدِاللَهِ عَلیهِ السّلام قالَ: مَن ماتَ و لَم یَحُجَّ حَجّةَ الإسلامِ، لَم یَمنَعهُ مِن ذَلِکَ حاجَةٌ تُجحِفُ بِهِ أو مَرَضٌ لا یُطیقُ فیهِ الحجَّ أو سُلطانٌ یَمنَعُهُ، فَلیَمُت یَهودیًّا أو نَصرانیًّا.» ترجمه:
«امام صادق علیه السّلام میفرمایند: هر کس از دنیا برود و حج واجب خود را بجا نیاورده باشد، درحالیکه نه نیازی کمرشکن، نه بیماریای ناتوانکننده و نه حاکمی ستمگر مانع او بوده باشد، پس چنین کسی به دین یهود یا مسیحیت از دنیا خواهد رفت.» (محقق) - فقاهت در تشیّع، ص ١٠٥. (آیةاللَه طهرانی)
- الکافی، ج ٤، ص ٢٦٨:
