نور ملکوت حج جلد 1

خب، بلند می‌شدید به‌عنوان استحباب به مکه می‌رفتید؛ چه اشکالی داشت؟ مگر شما نماز مستحب و نافله نمی‌خوانید؟ مگر شما انفاقات مستحب نمی‌کنید؟ این‌همه مستحبات داریم! گرچه مستطیع نیستید، ولی به‌عنوان استحباب بلند می‌شوید می‌روید. شما این روایات را ندیدید؟ بلکه دیدید! اما چرا عمل نکردید؟

مسئله این است: ”إذ رَغِبَ عَنکُم أهلُ الدّنیا“ وقتی کسی از مکتب اهل‌بیت دور شد، خدا او را به خودش واگذار می‌کند و دیگر آن حکم و آن اصالت و واقعیت برایش جلوه ندارد؛ کم‌رنگ می‌شود و دیگر اهمیت عبادت برای او تجلی نمی‌کند. مثل نان و دوغ خوردن و پنیر را با گردو خوردن می‌ماند؛ در همین حد! می‌گوید: ”بله، مستحب است!“ همان‌طور که پنیر را با گردو می‌خورید¹ یا مثلاً مستحب است انسان وقتی وارد بیت‌الخلا می‌شود پای چپ را بگذارد و وقت خروج، پای راست را بیرون بگذارد،² استحباب حج هم برای او در همین حد است!

ولی آن کسی که دلش باز و روشن است، می‌داند که چه سرّی در این مسئله نهفته است و چه اکسیری در اینجا هست که امام صادق علیه السّلام این‌طور توصیه و تحریک می‌کنند. حضرت می‌فرماید: ”اگر شده به زن و بچه‌ات خلّ و زیت بده و آنها را به مکه ببر!“³ حضرت دیگر چطور و به چه زبانی بگوید؟!»⁴