نور ملکوت حج جلد 1

راه را پیاده می‌رفتند!¹

آدم همیشه باید فکر کند که آیا اینها ـ نَعوذُ بِاللَه ـ بیکار بودند؟! ما وقتی می‌خواهیم به مکه برویم، می‌گوییم: ”برای ما در بیزینس‌کلاسِ طیّاره جا بگیرید، راحت‌تر است!“ تا در این دو ساعتی که به خودمان زحمت می‌دهیم، این کمر مبارک، شکم مبارک و لِنگ‌های مبارکه ـ برای اعضای جفت بدن، مؤنث به کار می‌رود ـ کمی راحت‌تر باشند و خدای‌نکرده کوچک‌ترین فشاری به آنها وارد نشود.

بعد می‌بینیم امام مجتبی علیه السّلام اکثرِ این سفرها را پیاده رفته‌اند؛ یا موسی بن جعفر علیهما السّلام را در بیابان می‌بینند اما نمی‌شناسند؛ ـ جریانش مفصل است ـ شقیق بلخی می‌بیند شخصی با لباس مُعرِضین از اهل دنیا راه می‌رود، با خود می‌گوید: ”این صوفی است، بروم نصیحتش کنم.“ بعد متوجه می‌شود که او موسی بن جعفر علیهما السّلام است که دارد این راه را همین‌طور پیاده طی می‌کند.²

اینها ـ نعوذ باللَه، نعوذ باللَه ـ بیکار بودند؟! روی تفنّن و تفرّج این کارها را انجام می‌دادند؟! چه می‌دیدند؟ واقعاً در این مسائل چه می‌دیدند؟! خب مگر اسب و شتر نداشتند؟! خیلی هم داشتند! پس این چه حرکتی بود که می‌کردند؟! آن‌وقت ببینید این مکه‌ای که [این‌قدر مهم است، برخی چقدر ساده به آن می‌نگرند.]

رد شبهۀ عدم تشرف امام عسکری علیه السّلام به حج

یک بار در جمعی از علما بودم و صحبت بر سر این بود که امام عسکری علیه السّلام حج انجام نداده‌اند، چون ایشان محصور بوده‌اند. خب، شما این حرف را از کجا می‌زنید؟! می‌گفتند: ”چون ایشان محصور بوده‌اند، حج انجام نداده‌اند.“ یعنی شما امام را مثل خودتان فرض کرده‌اید که اگر درها را به رویش قفل کنند، حبس می‌شود؟! قضیه همین است؟!

دلیل اول: وجود روایت از امام عسکری در مکه

اولاً: از امام عسکری علیه السّلام روایت داریم که در مکه از آن حضرت راجع