اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

نور ملکوت حج جلد 1

مقدمات و مبانی حج

3٬535
فقه واصول
جلد ها

کتاب حاضر، جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت حج» و دربرگیرندۀ مبانی و مباحث مقدماتی این فریضه است. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضوان‌الله‌علیهما) است، حج را از منظر عرفانی تحلیل کرده و تفاوت نگاه معصومین علیهم‌السلام و علمای ربانی را با سایر افراد به این فریضه نشان می‌دهد. مؤلفان ضمن نقد نگاهِ صرفاً ظاهری و تأکید بر حقیقت و باطن حج، مسائل مهم فقهی (مانند استطاعت) را نیز در کنار مباحث عرفانی بررسی کرده‌اند. این کتاب با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تدوین شده است.

سرای جاوید

نور ملکوت حج جلد 1

75
  •  

  • بخش دوم: اهمیت حج و تأثیر آن بر کودکان

  •  

  •  

  •  

  •  

  • بسم اللَه الرّحمٰن الرّحیم

  •  

  • استحباب شرعی حج و عمره برای اطفال

  • «از جمله ادلۀ شرعی، حج کودکان و استحباب شرعی آن است که یقیناً از باب صِرف عمل تعبدی و شباهت به حجّاج نیست. مستحب است به اطفال گرچه طفل یک‌روزه باشد احرام بپوشانند، و ولیّ او نیت کند و او را طواف دهد و به‌جای او نماز بخواند، و با خود به عرفات و مشعر و مِنا برند و قربانی کنند و تمام مناسک را انجام دهند؛1 برای‌اینکه روح طفل و نفس مستعدۀ او حقیقتاً حج می‌کند و لبیک می‌گوید و به فوز و درجات شخص مُحرِم و حج‌کرده می‌رسد.

  • تعریف حَجّة الإسلام (ت)

  • یعنی در نفس او همان آثار حج شخص حاجی بالاستعداد و بالقوّه موجود می‌شود، گرچه حساب حجّة الإسلام2 و وظیفۀ حج واجب امری است جدا.3 و مستحب است که ایضاً طفل را به عمره برند و عمرۀ مفرده بدین ترتیب بجای آورد

    1. رجوع شود به وسائل الشّیعة، ج ١١، ص ٥٤ و ٥٥ و ٢٨٦ ـ ٢٨٩.
    2. حَجّة ‌الإسلام: حجّی است که به اصل شرع (فرمان مستقیم و ابتدایی شارع مقدس) تنها یک بار در طول عمر واجب می‌شود؛ در مقابلِ حج نذری و مانند آن که با نذر و... بر مکلف واجب می‌شود. حجّة الإسلام ممکن است برای مکلفی حج تمتع و برای دیگری حج إفراد یا حج قِران باشد. جهت اطلاع بیشتر رجوع شود به الکافی، ج ٤، ص ٢٦٩؛ من لا یحضره الفقیه، ج ٢، ص ٤٤٧. (محقق)
    3. رجوع شود به وسائل الشّیعة، ج ١١، ص ٤٥ و ٤٦.
/