نور ملکوت حج جلد 1

و به حج بروی؟! آیا تو در تمام عمر نودساله‌ات مستطیع نشدی؟! آیا تو این آیۀ قرآن را نخواندی که می‌فرماید: ﴿وَأَذِّن فِي ٱلنَّاسِ بِٱلۡحَجِّ يَأۡتُوكَ رِجَالٗا﴾؟! خواندی، اما نفهمیدی! چرا؟ چون روحت با روح قرآن اقتران نداشت و به قرآن به‌عنوان یک ربات و به‌عنوان کتابی نگاه می‌کردی که فقط در مجالس فاتحه و ختم، یا برای انتقال از منزل به منزلی دیگر و یا در عروسی و مسائلی از این دست، برای تبرک استفاده می‌شود!

نیامدی به این قرآن نگاه کنی و ببینی که این آیات به خود تو نازل شده است. وقتی قرآن را باز می‌کنی و می‌بینی: ﴿وَأَذِّن فِي ٱلنَّاسِ بِٱلۡحَجِّ﴾، یعنی تو؛ همین تویی که الآن آن را باز کرده‌ای و داری می‌خوانی! خدا می‌گوید: دارم با تو حرف می‌زنم و خطابم تو هستی؛ همین تویی که کتاب را باز کرده‌ای؛ تویِ زید بن ارقم، تویِ محمد بن فلان، تویِ تقیّ بن کذا؛ همین تو! همین تویی که داری الآن می‌خوانی و با خودت خیال می‌کنی و می‌گویی حالا یک مقداری به‌عنوان تبرک و تیمّن بخوانیم تا در روز قیامت مشمول روایت ”اقْرَأْ وَ ارْقَ‌“¹ بشویم! [خداوند می‌فرماید:] من این آیۀ قرآن را بر همین تو دارم نازل می‌کنم.

تبیین وجوب مطلقِ حج در روایت امام صادق علیه السّلام (ت)

حال اگر چنین آیاتی از طرف خدا نیامده بود، بلکه از طرف یک حاکم یا فردی که اطاعتش را واجب می‌دانستی، آمده بود که: ”آقا، شما باید به این نحو از اینجا به فلان‌جا حرکت کنی!“ آن‌وقت شما چه قضاوتی می‌کردید؟ آیا دنبال یک مرسدس بنزِ مدل بالا می‌گشتید تا سوارش شوید و به آن کشور یا شهر دیگر بروید؟ یا اینکه نه، اگر شد آن و اگر نشد یک ماشین دیگر؟! اگر نشد یک وانت‌بار، اگر نشد یک الاغ و اگر نشد، پیاده!²