نور ملکوت حج جلد 2

هم هر سال که مشرّف می‌شوند، به کعبه نگاه می‌کنند؛ با اینکه تمام ارزش کعبه به وجود امام علیه السّلام است و بدون امام، کعبه کلوخی بیش نمی‌ارزد؛ کلوخی که با آن دیوار می‌سازند! وجود امام علیه السّلام است که به کعبه ارزش می‌دهد و آن نفحاتی که از جانب ملکوت کعبه بر نفس انسان می‌آید، واسطۀ آن امام علیه السّلام است! امام نباشد، به‌اندازۀ سر سوزنی هم نصیب ما و شما نمی‌شود. گرچه این‌طور است، ولی وقتی همین امام به کعبه نگاه می‌کنند، چه می‌فهمند و چه چیزی را ادراک می‌کنند؟ وقتی برای پیغمبر صلّی اللَه علیه و آله و سلّم قرآن می‌خوانند، چه‌چیزی را ادراک می‌کنند؟

سرّ گریۀ رسول خدا هنگام استماع قرآن

ابن‌مسعود قرآن را زیبا می‌خواند و صدای حزینی داشت؛ پیغمبر می‌فرمودند: ”ابن‌مسعود برای من قرآن بخواند.“¹ وقتی ابن‌مسعود برای آن حضرت قرآن می‌خواند، ایشان گریه می‌کردند؛ چه‌چیزی را ادراک می‌کردند و چه‌چیزی را می‌فهمیدند؟ آیا مانند وقتی بود که ما قرآن می‌خوانیم؟! ما هزار صفحه، از اول تا آخر قرآن را همین‌طور می‌خوانیم و نه‌تنها یک قطره اشک هم برایمان نمی‌آید، بلکه هیچ‌چیز هم حالی‌مان نمی‌شود! ولی ایشان نه؛ ایشان گریه می‌کردند، متحوّل می‌شدند و رنگشان سرخ می‌شد؛ خلاصه، اینجا خبرهایی هست که ما نمی‌دانیم! همین‌قدر می‌دانیم که هست، چون خودمان این مسائل را از بزرگان دیده‌ایم.

تفاوت مراتب ادراک اولیای الهی با سایرین از مسئلۀ حج

اسم حج که می‌آمد، من می‌دیدم اشک مرحوم والد ـ رضوان اللَه علیه ـ همین‌طور از چشمشان جاری می‌شد. ایشان از حج چه می‌فهمیدند؟ شما همین مسئله را نسبت به امام زمان علیه السّلام بالاتر ببرید؛ آن هم همین است. شما خیال کردید امام زمان که هرسال به حج می‌روند، همین‌طور است که مثلاً حالا بیکار هستیم، برخیزیم به آنجا برویم؟! نه، امام زمان علیه السّلام هم می‌روند و از آن حج استفاده می‌کنند؛ منتها استفاده‌ای که ایشان می‌کنند با استفاده‌ای که ما می‌کنیم، فاصلۀ بینَ الأرضِ و السّماء است؛ هر کسی به‌حسب خود استفاده می‌کند. ما بسیار استفاده