نور ملکوت حج جلد 2
اسرار و احکام حج
جلد دوم مجموعۀ «نور ملکوت حج» است که در ادامۀ مبانی جلد پیشین، به تبیین اسرار، احکام و آداب این فریضه میپردازد. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضواناللهعلیهما) است، علاوه بر مناسک و اسرار حج، آداب اماکن زیارتی مکه و مدینه را نیز شرح میدهد. مباحث این مجموعه، سیری جامع از مقدمات و آمادگیهای پیش از این سفر الهی تا تحلیل اسرار و مناسک را در بر گرفته و در نهایت، بر لزوم مراقبههای پس از بازگشت جهت حفظ دستاوردها و حالات معنوی زائر تأکید میورزد. این کتاب نیز با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تنظیم شده است.
نور ملکوت حج جلد 2
144مِن بَینِهِم و ألقَمَهُ المیثاقَ، فَهوَ یَجیءُ یَومَ القیامَةِ و لَهُ لِسانٌ ناطِقٌ و عَینٌ ناظِرَةٌ یَشهَدٌ لِکُلِّ مَن وافاهُ إلیٰ ذَلِکَ المَکانِ و حَفِظَ المیثاقَ.1
”و در میان فرشتگان هیچ فرشتهای نبود که محبتش از آن حجَر به محمد و آلمحمد بیشتر باشد؛ و بر این اساس خداوند او را از میان سایر فرشتگان اختیار کرد؛ و میثاق را به او داد، پس حجرالأسود در روز قیامت میآید درحالیکه زبانی دارد گویا و چشمی بینا و گواهی میدهد برای هر کسی که به او در این مکان برخورد کرده است و به نزد او آمده است و عهد و میثاق را در نزد او استوار نموده است.“
روایت دوم: شهادت حجرالأسود به امامت امام سجاد علیه السّلام
٢) در اختصاص2 مفید با سند متصل خود روایت میکند از حضرت باقر علیه السّلام که:
چون حضرت سیدالشهدا حسین بن علی علیهما السّلام شهید شدند، محمد بن حنفیه فرستاد بهدنبال حضرت سجاد علی بن الحسین علیهما السّلام و با او در خلوت نشست؛ و سپس گفت:
”ای برادرزادۀ من، میدانی که رسول خدا منصب امامت و وصایت را بعد از خود به علی بن ابیطالب علیه السّلام واگذار کرد؛ و پس از آن به حسن بن علی و پس از آن به حسین علیه السّلام؛ و پدر تو کشته شد و در امر امامت و وصایت وصیتی ننموده است!
و من عموی تو و همشاخۀ پدر تو هستم؛ و در سن من و تقدم من، اینکه ولادت من از علی بوده است؛ و من در امر خلافت و امامت درحالیکه تو جوان هستی سزاوارترم؛ و بنابراین در امر امامت و وصیت با من از در مخاصمه و منازعه وارد نشو! و از من دوری مکن و در جانبی جداگانه مایست!“
حضرت سجاد فرمودند:
- علل الشّرائع، ج ٢، ص ٤٣٠ و ٤٣١؛ بحار الأنوار، ج ٢٦، ص ٢٦٩ و ٢٧٠.
- در بحار الأنوار با علامت اختصاری «خص» آمده است که مراد منتخب البصائر است نه اختصاص. (محقق)
