Name: نور ملکوت حج جلد 2 اسرار و احکام حج - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

نور ملکوت حج جلد 2

147

¹
1. ← که بیان می‌کند و حکایت می‌نماید از آنچه خداوند به او وحی کرده است به این است که زمین نشان دهد و ارائه نماید به‌طوری‌که صاحبان آن، آن را مشاهده کنند؛ پس حدیث کردن و سخن گفتنِ زمین نشان دادن آن است.
  به انسان می‌گویند: بیا اعمالت را بنگر! مردم اگر عمل خوب بجای آورده باشند آن را می‌بینند و اگر عمل بد انجام داده باشند آن را می‌بینند. پس آنچه از اعمالی که از انسان سر می‌زند در عالم کون و هستی ثابت است؛ و از بین نمی‌رود، و هرچه لباس وجود بپوشد طیَران عدم بر او محال است.
  غایةالأمر از جلوی دیدگان انسان مختفی می‌گردد؛ و سپس اطاق بایگانی زمین را باز می‌کنند؛ و واردات را تبدیل به صادرات می‌کنند؛ که پروندۀ هر کس را به دست خود او می‌دهند و می‌گویند: بیا تماشا کن مِن کُلِّ خَیرٍ و شَرٍّ!
  و از این آیات قرآن به‌خوبی استفاده می‌شود که تمام بِقاع زمین شهادت می‌دهند بر هر عملی که در آنجا انجام گرفته؛ و هر حادثه‌ای که در آنجا واقع شده است؛ هر نقطه از زمین که با انسان نسبتی داشته است گواه کردار انسان است؛ مثلاً کوه هیمالیا شهادت از عمل ما نمی‌دهد؛ شهادت از عمل ما همان بقاع و اماکنی می‌دهند که با ما نسبت و رابطه‌ای دارند و به‌عنوان ”أیْن“ ظرف مکان ما واقع شده؛ کما اینکه ازمنۀ پیشین مانند ایام حضرت موسی و عیسی علیهم السّلام شهادت بر اعمال ما نمی‌دهند؛ همین زمانی که ما در آن هستیم و ظرف برای وجود شخص ماست گواهی بر اعمال ما می‌دهند.
  بنابراین، تمام افرادی که در روی زمین قسمت شدند، هر زمینی و هر زمانی حکایت می‌کند از آن نِسَب و روابطی که در خود گرفته و آنها را تحمّل نموده است.
  این مطالب به‌عنوان فلسفۀ کلیۀ شهادت امکنه و بقاع و زمان و زمین بیان شد. اما به‌عنوان جزئی: روایاتی که در این‌باره داریم که هرجا نماز بخوانید آن مکان گواهی می‌دهد؛ زیارت کنید، شهادت می‌دهد؛ حج نمایید، شهادت می‌دهد؛ زمین عَرَفات و مَشعر و مِنا در روز قیامت از وقوف شما و بیتوتۀ شما و قربانی و رَمْی شما شهادت می‌دهند؛ کوه صفا و مَروه شهادت می‌دهند. مَسعیٰ یعنی مکانی که در آن سعی می‌کنید، بین صفا و مروه؛ مَطاف یعنی جایی که گرداگرد کعبه طواف می‌کنید؛ همه دارای روح‌اند؛ و دارای نورند؛ و دارای حیات و شعورند؛ و همه گواهان و شاهدانند؛ این روایات، به اندازه‌ای بسیار است که قابل احصاء نیست، لیکن در باب واحدی جمع‌آوری نشده است، بلکه در میان ابواب فقه و زیارات و ادعیه و قرآن پخش شده است.٣» (علامه طهرانی)
  ١) سوره زلزله (٩٩) آیه ٤ و ٥: ﴿يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا * بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا﴾. ترجمه:
  «آن روز است که زمین خبرهای خود را بازگو می‌کند * زیراکه پروردگارت به او چنین وحی (و فرمان) داده است.» (محقق)
  ٢) سوره زلزله (٩٩) آیه ٦.
  ٣) به‌عنوان‌نمونه رجوع شود به مجمع البیان، ج ١٠، ص ٧٩٨ و ٧٩٩؛ مسند أحمد، ج ٢، ص ٣٧٤؛ تفسیر النّسائی، ج ٢، ص ٥٤٤؛ الکشف و البیان، ج ١٠، ص ٢٦٤ و ٢٦٥؛ الدّر المنثور، ج ٦، ص ٣٨٠؛ بحار الأنوار، ج ٧، ص ٩٧ و ٣١٥.