نور ملکوت حج جلد 2

بخوانی، بلند شو برو بخوان؛ ولی نماز خاص و مخصوص را نمی‌توانی بخوانی! اکنون این اجازه داده شده است که شما بتوانی داخل شوی.

به همین دلیل است که بزرگان برای خواندن نماز انتظار می‌کشند؛ چون پشت در ایستاده‌اند و اجازۀ ورود ندارند. به‌همین‌خاطر در روایت داریم که پیغمبر چشمش را به آسمان دوخته بود: وَ عَینُه تَدورُ و کان ینظُرُ إلی السَّماءِ فی وقتِ الزَّوال!¹ ”[و چشمان رسول خدا در آسمان می‌چرخید و هنگام ظهر به آسمان نگاه می‌کرد!]“

اینکه حضرت همین‌طور منتظر است، منتظر چیست؟ خب صبر کند، وقتی اذان گفتند بلند شود نماز بخواند؛ این انتظار برای چیست؟ این انتظار، پشت خط ایستادن و توقف برای وارد شدن در حرم است!

بهره‌مندی از احرام به میزان فهم و معرفت

... البته، احرام مراتبی دارد. در احرام، هر شخصی خود را وارد این حریم می‌کند، ولی تا چقدر از برکات آن حریم بهره‌مند می‌شود، این مسئله دیگر به میزان فهم و معرفت خود او برمی‌گردد.

یکی درِ باغ را باز می‌کند و وارد می‌شود اما همان کنار در می‌ایستد؛ و دیگری تا آخر باغ می‌رود، همه‌جا را می‌گردد، به خصوصیات و کیفیات آن اشراف و اطلاع پیدا می‌کند، از میوه‌ها استفاده می‌کند و خلاصه، دیگر چیزی برایش باقی نمی‌ماند. این هم یک نحوۀ ورود است.

... لذا همۀ افراد، با این مسئلۀ احرام و ورود به حرم روبه‌رو هستند؛ منتها هر کسی به اندازۀ فهم خودش. اگر واقعِ آن را هم می‌خواهید ببینید، طبعاً آن حج واقعی کجا و آن حجی که خلق‌اللَه انجام می‌دهند کجا؟ آن نماز واقعی کجا...؟ البته بله، ما