نور ملکوت حج جلد 2

«سرّ غسل توبه یا احرام از میقات این است که انسان می‌خواهد به‌سوی حرم خدا حرکت و پرواز نماید و باید از گناهان و تعلقات به کثرات خارج شود؛ سرزده داخل مشو، میکده حمام نیست!¹»²

فلسفۀ احرام و احکام آن 

احرام یعنی خروج از اعتبارات و تعلقات

«انسان وقتی وارد احرام می‌شود، باید خود را وارد در بهشت ببیند، که از همۀ اعتبارات بیرون آمده و از همۀ تعلقات خارج شده است: تعلّق به مال، تعلّق به زن ـ نباید به زن نگاه و صحبت [با غرض] کنی، بلکه صحبت باید عادی باشد ـ تعلّق به جاه و تعلّق به زینت نباید داشته باشی. ساعت جالب و جاذب اگر به دست داری، آن را هم باید بیرون بیاوری؛ انگشتر اگر انگشتری است که جلب توجه می‌کند، باید آن را هم خارج کنی؛ اگر عمامه به سر داری، عمامه را باید کنار بگذاری؛ قبا و عبا را هم باید در آوری³ و دو حولۀ سفید یا دو چلوار⁴ یکی بر دوش بیندازی و یکی هم به کمر ببندی